Επειδή η πραγματικότητα δε μπορεί να κρυφτεί πίσω από Επικοινωνιακές Στιγμές Βίζας, δημοσιεύουμε εδώ συγκριτικό πίνακα με τις τιμές καυσίμων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι τιμές είναι του Φεβρουαρίου 2010 (σύντομα θα δώσουμε και του Μαρτίου) αλλά ήδη η χώρα με τους χειρότερους μισθούς έχει φτάσει να είναι στο club με τις ακριβότερες τιμές καυσίμων. Διαβάστε εδώ το σχετικό πίνακα.

Ερωτήματα που περιμένουν απαντήσεις…
του Μανώλη Βαρδή || www.democracycrisis.com

Στη δίνη αυτού του παραλογισμού, κάποιες σκέψεις είναι αναπόφευκτες.
Δεν έχει δοθεί μέχρι σήμερα σοβαρή και εμπεριστατωμένη απάντηση σχετικά με το τι ακριβώς μας προσφέρει η Ε.Ε. (στη σημερινή της μορφή).
Σε επίπεδο λογιστικής αποτίμησης, δεν είμαι σίγουρος αν οι απαιτήσεις κάποιου άλλου εξω-ευρωπαϊκού θεσμού (το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα) θα ήταν περισσότερο «σκληρές» απ’ ό,τι αυτές της Ε.Ε., η οποία άλλωστε δεν προσφέρει άμεσα χρήματα.
Σε επίπεδο μακροοικονομίας, έχουν ήδη ακουστεί φωνές (και απ’ αυτό τον δικτυακό τόπο) για τη μη συμπόρευση, θα έλεγα την ανυπαρξία, κοινής ευρωπαϊκής νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Διόλου τυχαίο. Αφού εκεί παίζονται ισορροπίες ισχύος (κάτι ξέρει και ο Σαρκοζύ!).
Σε επίπεδο διαρθρωτικών αλλαγών και ανάπτυξης να δεχθώ τα εγκληματικά λάθη της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας και κοινωνίας. Ποιος μπορεί να μου απαντήσει όμως αν σε διαφορετικό πλαίσιο δράσης-και με δεδομένη την απουσία χρηματοδοτικών ενισχύσεων-δεν θα «αναγκαζόταν» η Ελλάδα θα αναδιαρθρώσει η ίδια το παραγωγικό της δυναμικό;
Σε πολιτικό επίπεδο μόνο γέλωτα προκαλεί η διαπίστωση ότι ένα κράτος για να μπορεί να στηρίξει τη δημοκρατία του (που υποτίθεται αυτό γέννησε), πρέπει να ενταχθεί σε ένα υπερεθνικό θεσμό, αμφίβολης δημοκρατικότητας.
Και φθάνουμε στα ουσιώδη. Αυτά έχουν όνομα, και λέγονται εθνική εξωτερική πολιτική και γεωπολιτική θέση. Είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι αυτό είναι το μοναδικό «κεφάλαιο» που διαθέτει η Ελλάδα, λόγω της στρατηγικής της θέσης. Όταν ο γερμανός δημοσιογράφος έκανε πλάκα για πώληση νησιών, είχε κάπου στο βάθος δίκαιο: έστω και χωρίς να το γνωρίζει ο ίδιος, έδειχνε ότι αυτό είναι που η Ελλάδα μπορεί να διαπραγματευτεί αποτελεσματικά. Τίνι τρόπω; Μα, υποσχόμενη, απειλώντας ή μπλοφάροντας ότι θα αναγκαστεί (κατόπιν θερμού επεισοδίου;) να στραφεί προς άλλες υπερατλαντικές ή ευρασιατικές συμμαχίες. Βέβαια θα χάσει τις περιπολίες των Ευρωπαίων στα σύνορα της Ευρώπης (sic) για τον έλεγχο των μεταναστευτικών εισροών…!
Η πολιτική πράξη θέλει επιδέξιους χειρισμούς και στο παρελθόν τέτοια τεχνάσματα, μεστά πολιτικής σοφίας, υπήρξαν. Αρκεί για όποιον δεν έχει ισχυρή εθνική μνήμη να δει για λίγο την Τουρκία.
Εκτός Ε.Ε., με χρόνια και δυσεπίλυτα προβλήματα, βρίσκει τον τρόπο να παράγει πολιτική, ιδεολογία και μικρομεσαίο καπιταλισμό. Θα μου αντιτείνει κανείς ότι πρόκειται για μεγάλη χώρα, με τεράστιο πληθυσμιακό όγκο και ανεξάντλητες πλουτοπαραγωγικές και ενεργειακές πηγές. Όλα αυτά δεν ακυρώνουν επιδέξιους χειρισμούς που μπορούν να γίνονται εκεί για δύο λόγους: πρώτον, διότι ακριβώς είναι εκτός Ε.Ε., και δεύτερον, διότι υπάρχει εθνική εξωτερική πολιτική. Σαν παράδειγμα να αναφέρω τη στάση της γειτονικής χώρας στους πολέμους στο Ιράκ και σ’ αυτόν στην Γιουγκοσλαβία. Αντιπαραβάλετε τώρα αυτή την «κερδοφόρα» της στάση με τη δικής μας επαμφοτερίζουσα, την στάση του «παντού και πουθενά».
Με αυτά δεν ακυρώνω την συνεισφορά της Ευρώπης στα ελληνικά πράγματα. Απλά είναι η ώρα να ασκηθεί κριτική και να γίνει και πάλι γνωστό αυτό που γνωρίζουν οι πρωτοετείς των διεθνών σπουδών, ότι δηλαδή και η Ε.Ε. είναι «απότοκο» γεωπολιτικών συσχετισμών, προσωρινό ιστορικά μόρφωμα, που αναζητεί ακόμα ταυτότητα και θεσμούς αποτελεσματικούς. Και που, όπως πηγαίνουν τα πράγματα, θα κατακερματιστεί σε ζώνες χωρών, επιστρέφοντας στην προ Μάαστριχτ εποχή. Όταν σημαίνουν οι καμπάνες του τέλους, είναι κωμικό εμείς να ζητάμε κοινοτική αλληλεγγύη και συνοχή!

Υ.Γ. Το ότι υπάρχουν ευθύνες και σε εμάς για ρεμούλες, απάτες και κακοδιοίκηση, είναι δεδομένο. Μόνο που το τανγκό θέλει δύο χορευτές. Όταν εμείς «εξαπατούσαμε», υπήρχαν άλλοι που «ήθελαν» ή τους βόλευε να «εξαπατώνται». Τα υπόλοιπα περί εθνικής μας μιζέριας σε άλλο σχόλιο.
 

Επίσκεψη Παπανδρέου στις ΗΠΑ

Ψήφο εμπιστοσύνης από τον Ομπάμα με κατάργηση της βίζας, Το Βήμα 09/03/2010

Παπανδρέου: Συνδρομή ΗΠΑ στην Ελλάδα κατά τη σύνοδο του G20, Η Καθημερινή 09/03/2010

Εξασφάλισε στήριξη και... κατάργηση βίζας, Ελευθεροτυπία 09/03/2010

"Δώρο" Μ.Ομπάμα στον Γ.Παπανδρέου: Υπέγραψε την κατάργηση της βίζας για τις ΗΠΑ!, από DefenceNet 09/03/2010

Μηχανισμό βοήθειας προανήγγειλε ο Μπαρόζο, Το Βήμα 10/03/2010

Κρας τεστ κυβέρνησης - κοινωνίας, του Χρήστου Μέγα, Ελευθεροτυπία 10/03/2010

του Στάθη, από την Ελευθεροτυπία 08/03/2010

Διοίκηση εκτάκτου ανάγκης, του Aλέξη Παπαχελά, Η Καθημερινή 10/03/2010

Aνάλυση: Πώς γράφεται η «κρίση» στα κινεζικά;, του Γιώργου Μαντέλα, Η Καθημερινή 10/03/2010 

Ξεφυλλίζοντας τα ΦΕΚ, του Πάσχου Μανδραβέλη, Η Καθημερινή 10/03/2010

Η Συμμορία των 1.111, της Λώρης Κέζα, Το Βήμα 10/03/2010

Κυβέρνηση με δομή «2004», του Αντώνη Καρακούση, Το Βήμα 10/03/2010

Μαθήματα πολιτικής από τον Σαρκοζί, του Γιώργου Δελαστίκ, Έθνος 09/03/2010

«Εσπασαν» τα ευρωπαϊκά ταμπού..., του Παναγιώτη Παναγιώτου, Έθνος 09/03/2010

Ομπρέλα για ευρωζώνη, Κύριο Άρθρο Ελευθεροτυπία 09/03/2010

Η κουλτούρα της κρίσης, της Φωτεινής Τσαλίκογλου, Τα Νέα 09/03/2010

Τι έχουν καταλάβει;, του Γιάννη Πρετεντέρη, Τα Νέα 10/03/2010

"● ΤΟ 48,4% πιστεύει ότι τα μέτρα δεν είναι σε σωστή κατεύθυνση. 

● ΚΑΙ ΠΩΣ να είναι σε σωστή κατεύθυνση, αφού το 44,8% θεωρεί ότι η κατάσταση δεν είναι «πραγματικά πολύ άσχημη» κι ούτε «είναι αναγκαίο να υπάρξουν επώδυνα μέτρα». 

● ΕΠΙΠΡΟΣΘΕΤΩΣ, το 52,4% εκτιμά ότι υπάρχει και κάποια άλλη πολιτική με την οποία η κυβέρνηση μπορεί να καλύψει το έλλειμμα «χωρίς να επιβαρύνει τους μισθωτούς και τη μεσαία τάξη». 

● ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ λοιπόν; Το 60,6% πιστεύει ότι συντελείται ένας «εκφοβισμός» ώστε να γίνουν αποδεκτά μέτρα «που θίγουν το βιοτικό επίπεδο της μεσαίας και χαμηλότερης οικονομικής τάξης». 

● ΚΑΙ ΠΩΣ γίνεται αυτό; Το 64,8% θεωρεί ότι τα ΜΜΕ παρουσιάζουν την κρίση «σε υπερβολικό βαθμό»- ενώ θα μπορούσαν, λόγου χάρη, να ασχοληθούν περισσότερο με το DVD της Τζούλιας... 

ΣΑΣ ΔΙΝΟΥΝ αυτοί οι αριθμοί την εικόνα μιας κοινωνίας που έχει αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης και θεωρεί ότι χρειάζονται θυσίες για να αντιμετωπιστεί; Εμένα, όχι! Αντιθέτως, μου δίνουν την εικόνα μιας κοινωνίας που υποψιάζεται ότι δεν τρέχει και κάτι πολύ σοβαρό, αλλά κάποιοι χρησιμοποιούν την κρίση για να τη φοβίσουν και να της πιουν το αίμα". 

Τουλάχιστον έχει κύρος, αποπνέει αξιοπρέπεια, εμπνέει σεβασμό, του Τάσου Γιαλίδη, NewsIt, 10/03/2010

European Leaders Call for Crackdown on Derivatives, by Lynnley Browning and Matthew Saltmarsh, The New York Times 09/03/2010 

Sarkozy to warn Cameron over defence co-operation in Europe, by Patrick Wintour and Allegra Stratton,The Guardian 10/03/2010

Greek Crisis Is ‘Over,’ Former EC Commission Chief Prodi Says, Bloomberg 10/03/2010

Why Our Present Economy Is Not Sustainable, by Kimball Corson, Seeking Alpha 10/03/2010

"With only 21% or 22% of all income going to 59% of households, and the rest to the top 41%, with the very top 1/10 of 1% getting 6% of all income, the prospect for aggregate demand, because of the income class differentials in the propensity to consume, is simply too low to generate full employment or use up our existing excess manufacturing capacity. Savvy economists who have thought about this and studied the numbers realize this is true but are not willing to raise or discuss it, given the sources of their or their institutions grant support. It is a secret that needs to be put on the table.

 As one economist, who will remain nameless, has put it: “Social and economic stability, therefore, depend upon redistribution for which there is no overt legal framework or political consensus.”

Όταν η τουρκική αεροπορία βομβάρδισε τα αεροπλάνα της..,

από Ινφογνώμων, με πληροφορίες από http://nationalpride.wordpress.com/ και

http://fox2e-mag.blogspot.com/ ενώ ολόκληρη η σειρά φωτογραφιών από το http://www.militaryphotos.net/forums/showthread.php?74905-Turkish-airctaft-bomb-their-own-base-some-pics09/03/2010

Γιατί η Θάλεια Δραγώνα δεν είναι και τόσο διαφορετική από τον Γιώργο Καρατζαφέρη, του Τηλέμαχου Χορμοβίτη, e-rooster.gr 24/02/2010

Ο μόνος τρόπος για να αποφευχθούν τέτοιες διαμάχες στο μέλλον είναι η ριζική αποκέντρωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Κάθε σχολείο ας επιλέγει μόνο του το πρόγραμμά και τα βιβλία που θα διδάσκει . Οι γονείς με τη σειρά τους, ας έχουν δικαίωμα να επιλέξουν το σχολείο της αρεσκείας τους , με βάση τις αξίες που θέλουν να μεταδώσουν στα παιδιά τους

Bulgaria: Fitch Doomsayers Blackmail Bulgaria: Analysts, Novinite Sofia News Agency

Και τώρα, το καθημερινό σας κήρυγμα:

Όλι Ρεν, Η Ελλάδα στη σωστή πορεία αλλά...., Το Βήμα, 9/3/2010. (τί νομίζατε, έτσι ξεμπερδέψατε??)

Και βέβαια άλλη η σχέση δασκάλου-μαθητή (όπου παραπάνω), και άλλη αυτή μεταξύ κυρίαρχου και υποτελούς (πιο κάτω). Στην Ελλάδα κάποτε πρέπει να καταλάβουμε τις διαφορές:

X. Kλίντον: Υπερπολύτιμος σύμμαχος η Ελλάδα, Η Καθημερινή, 9/3/2010.

Στρατιώτες και απειθαρχία, της Λώρης Κέζα, Το Βήμα 09/03/2010

Στο Μαξίμου θα έπρεπε να ευγνωμονούν την τύχη τους που κυκλοφορούν εκεί έξω κάτι τύποι σαν τον Σκανδαλίδη, που είναι ευαίσθητος και γράφει και ποιήματα. Αν μη τι άλλο, δείχνει ότι δεν σκέφτονται όλοι με δείκτες και νούμερα, υπάρχουν κάποιοι που περιδιαβάζουν στην κοινωνία και αφουγκράζονται τις δυσκολίες. 

ΠαΣοΚ εναντίον... ΠαΣοΚ, της Δήμητρας Κρουστάλλη, Το Βήμα 09/03/2010

Με πολλά ερωτηματικά, στα σκαριά το ΕΝΤ, του Μωϋσή Λίτση, Ελευθεροτυπία 09/03/2010

Ο Γιώργος, από τις Ριπές, Τα Νέα 09/03/2010

«Ραντεβού στον αέρα», της Χριστίνας Κοψίνη, Η Καθημερινή 09/03/2010

Ας μη γελιόμαστε. To λιμάνι της αγωνίας έχει όνομα: «εργασία». Οχι μόνο εξαιτίας της δημοσιονομικής κρίσης, των μέτρων που θα επηρεάσουν την κατανάλωση και τη διεθνή οικονομική κρίση.

Η τεχνολογία τώρα επιταχύνει τη δημιουργική καταστροφή καθιστώντας περιττό αυτό που χθες ήταν απαραίτητο.

Ομως τι είναι η εργασία; Το δάνειο, το ενοίκιο, οι σπουδές των παιδιών, τα ταξίδια, οι συντάξεις; Και αυτά. Κυρίως, όμως, για τον άνθρωπο είναι η διαδικασία της αυτοπραγμάτωσης. Αυτό που έκανε ένα φίλο να δουλεύει ασταμάτητα για ένα τριήμερο προκειμένου να ολοκληρώσει ένα πρότζεκτ και στη συνέχεια... να καταρρεύσει.

Το διά ταύτα της ανάπτυξης, του Πάσχου Μανδραβέλη, Η Καθημερινή 09/03/2010

Οι Βίκινγκ είπαν «Οχι» με... 93%!, του Γιώργου Δελαστίκ, Έθνος 08/03/2010

Μόνο λόγια, έργα δεν είδαμε, του Θανάση Λυρτσογιάννη, Έθνος 08/03/2010

Δημόσιοι υπάλληλοι: Όχι στο πετροβόλημά τους, του Μ.Δημητρίου, Αδέσμευτος Τύπος 08/03/2010

Science, religion and plague: 

Old and new ways of thinking proceeded side by side in sixteenth-century Italy

by Lauro Martines, The Times Literary Supplement, 10/02/2010

Hitler's Favorite Jew, by Ian Buruma, The New York Review of Books, 1/3/2010.

Six Reasons Barack Obama is Still the Odds-on Favorite in 2012, by Carl M. Cannon, Politics Daily 08/03/2010

The end of the road for Barack Obama?, by Simon Heffer, Telegraph, 08/03/2010

Solar Industry Learns Lessons in Spanish Sun, by Elisabeth Rosenthal, The New York Times 08/03/2010

Labour and Tories neck and neck in marginals, by Peter Riddell, The Times 09/03/2010

Plans for European Monetary Fund Well Advanced, by Edward Harisson, Seeking Alpha 08/03/2010

When the Greek sovereign debt crisis reached a critical state last month, it became apparent that the Eurozone lacked a credible mechanism through which both to defend a sovereign debtor like Greece and to impose harsh austerity measures to ensure compliance with the stability and growth pact. This is now seen as a fundamental flaw in the design of the Eurozone. Crucially, politicians in core Europe were under enormous pressure to force Greece to make binding commitments to budget deficit reduction in exchange for some type of bailout.

Merkel backs IMF- style fund for Eurozone, OpenEuropeBlog, 08/03/2010

Espionnage des téléphones portables, le vrai du faux, Le Monde, 8/3/2010.

Une icône de la Vierge pleure de l'huile à Garges-lès-Gonesse: "Si c' etait d'un nain de jardin, ce serait l'esprit de Simplet?", www.lepost.fr, 8/3/2010.

False flags
Του Σεραφείμ Μακρή || www.democracycrisis.com

Σε ένα σημείωμα, εδώ, την Πέμπτη 4/2/2010 διατύπωσα για πρώτη φορά την πιθανότητα ανόδου του Ευρωσκεπτικισμού στην Ελλάδα για πρώτη φορά από την είσοδο της χώρας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες το 1981. Η άνοδος αυτού του ρεύματος προετοιμαζόταν αργά για αρκετά χρόνια, η εμφάνισή του αναβαλλόταν εξαιτίας ευνοϊκών οικονομικών συγκυριών αλλά και εφαρμοζόμενων πολιτικών. Αναβαλλόταν επίσης από την ακραία και αντιευρωπαϊκή εκπροσώπησή του από τμήματα της άκρας δεξιάς και της αριστεράς τα οποία ούτε το ρεύμα μπορούσαν να εκφράσουν αλλά και απωθούσαν με τις τοποθετήσεις τους τμήματα της κοινής γνώμης που δεν επιθυμούσαν την πλήρη έξοδο από την Ένωση, διέβλεπαν όμως προβληματικές καταστάσεις στη δημιουργία του Ενωσιακού εγχειρήματος. Η σημερινή οικονομική και αυριανή κοινωνική συγκυρία αλλάζει άρδην αυτά τα δεδομένα. Η πορεία της χώρας στην Ένωση, η συμμετοχή της σε αυτήν δε μπορεί να συνεχίζεται όπως μέχρι σήμερα και αυτό αφορά και την Ελλάδα και την Ένωση.

Η Ελληνική πορεία μέχρι τώρα ως χώρα μέλος της Ένωσης αλλά και της Ευρωζώνης οδηγεί σε μια νέα αντίληψη για το τι επιδιώκουμε και πως μέσα στην Ένωση. Επί μακρόν για τους Έλληνες η Ένωση ήταν αφενός η παχιά αγελάδα που αρμέγαμε (και αρμέγουμε) και αφετέρου ένας οργανισμός που επιβάλλει τις εκσυγχρονιστικές θελήσεις του σε ένα κατά τα λοιπά κορπορατιστικό και αδύναμο κράτος. Αυτή υπήρξε η εργαλειακή προσέγγιση της ελληνικής κυβερνώσας ελίτ (πολιτικοί, επιχειρηματίες, τύπος, πνευματικοί ταγοί) μέχρι σήμερα όπου εμφανώς έχει φτάσει στα όρια της.

Από τη μια οι εισροές χρήματος και τεχνογνωσίας από την Ένωση –με ευθύνη αυτής της κυβερνώσας ελίτ-, ουδέποτε οδήγησε σε σύγκλιση με τους Ευρωπαϊκούς μέσους όρους: και αυτό δεν αφορά μόνο στο εισόδημα αλλά και σε μια σειρά από δείκτες που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη. Ενώ την ίδια στιγμή ήταν ολοένα και πιο φανερό ότι στο παζάρι που γινόταν (με συγχωρείτε: στη διαπραγμάτευση) στους Ευρωπαϊκούς Θεσμούς η Ελλάδα υποχωρούσε συνεχώς: η συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης της χώρας δεν είναι αποτέλεσμα της συνήθους Ελληνικής κεφαλαιακής καχεξίας μέσα από διαδικασίες αποεπένδυσης και κρατικού αρτηριοσκληρωτισμού όσο μιας μη διαφανούς κατανομής αυτής της παραγωγικής βάσης σε Ευρωπαϊκό Επίπεδο. Εξηγούμαι: δεν πρόκειται για κανένα μυστικό σχέδιο συνωμοσίας εναντίον της Ελλάδας, είναι απλώς η συστηματική εξυπηρέτηση των συμφερόντων του σκληρού πυρήνα των εξαγωγικών Ευρωπαϊκών Κρατών χωρίς απάντηση από τη δική μας κυβερνώσα ελίτ. Αδυναμία και βόλεμα…

Δεν πήγαμε στην Ένωση ποτέ για να διαπραγματευτούμε τον οποιοδήποτε μετασχηματισμό της παραγωγικής βάσης, ενδιέφερε μόνο η εξαγορά του κλεισίματος ολόκληρων κλάδων να γίνει με έναν τρόπο που δε θα είχε συνέπειες για την πολιτική ηγεμονία αυτής της κυβερνώσας ελίτ. Δεχτήκαμε τη μετατροπή της πρωτογενούς παραγωγής σε επιδοτούμενο μηχανισμό απόσυρσης προϊόντων αφού εν τέλει εξασφαλιζόταν η πολιτική της στήριξη στις εκλογές. Η πληροφορική στην Ελλάδα μετά από 1 και 2 και 3 και 4 προγράμματα στήριξης μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι είναι υγιής κλάδος; Ή μήπως μπορεί να αποτολμήσει κανείς να εξηγήσει ποιο είναι το ενεργειακό σχέδιο αυτής της χώρας –πως θα αξιοποιήσει παλιές και νέες τεχνολογίες για το σκοπό αυτό; Αλλά αυτά είναι οι δικές μας αδυναμίες.
Η αδυναμία της Ένωσης είναι ότι οι θεσμοί της ευνοούν αυτούς που έχουν την ισχύ να τους χρησιμοποιούν και ξέρουν τι θέλουν…Η αδυναμία της Ένωσης είναι ότι τη στιγμή που ο παράνομος μετανάστης ξαναγυρίζει από εκεί που ήρθε, στα σύνορα της χώρας μας δηλαδή. Καμιά (πολιτική έστω…) στήριξη σε αυτή τη μετατροπή ενός Ευρωπαϊκού προβλήματος σε Ελληνικό. Έτσι ο Γερμανός πολίτης, που δε θέλει να επιβαρυνθεί ούτε ένα cent για τη διάσωση της Ελλάδας, επιβαρύνει τον Έλληνα φορολογούμενο με πολλά δις Ευρώ το χρόνο για τη φύλαξη των Ευρωπαϊκών συνόρων και τη υποδοχή –σπάσιμο μεταναστευτικών ροών για να μην ενοχληθούν οι θαμώνες στις μπυραρίες της Νυρεμβέργης…Α, και με την ευκαιρία, η Γερμανική κυβέρνηση εφαρμόζει το δίκαιο της θάλασσας ( ζώνη των 12 μιλίων) στη Βόρεια θάλασσα καλώντας την Ελλάδα να μην κάνει το ίδιο στο Αιγαίο, ούτε καν νότια της Κρήτης. Όλα αυτά είναι , αν μη τι άλλο ενδιαφέρουσες όψεις κοινής Ευρωπαϊκής πορείας.

Εν κατακλείδι: η ήττα της Ελληνικής κυβερνώσας ελίτ είναι κάτι παραπάνω από εμφανής στον τρόπο που διαχειρίστηκε τη συμμετοχή της χώρας στο Ενωσιακό project. Είναι ώρα , αφού δεν ξέρουν τι τους γίνεται να αρχίσουν να μας ρωτάνε: αντί κανείς να σπαταλά φαιά ουσία σε νόμους παροχής ιθαγένειας (και άλλοι να σπαταλούν την ίδια ουσία σε αναζήτηση δημοψηφισματικών τεχνασμάτων επί τεχνικών θεμάτων) μήπως θα έπρεπε στις προσεχείς Δημοτικές και Νομαρχιακές εκλογές να τεθεί ναι να συζητηθεί και να ψηφιστεί από τον Ελληνικό Λαό ένα σχέδιο για την πορεία της χώρας σε Ενωσιακό Επίπεδο; Αν η ώρα των δημοψηφισμάτων έχει έρθει ας γίνει μια αρχή με κάτι που να έχει αξία. Εφεξής ό,τι προέρχεται από την Ένωση και αφορά αλλαγές όπως αυτές που προγραμματίζονται για το 2020 οφείλει να έχει την έγκριση του Λαού.

False Flags, by Massive Attack 

Η οργή είναι πάντα σε slow motion 

In city shoes
Of clueless blues
Pays the views
And no-mans news
Blades will fade from blood to sport
The heroin's cut these fuses short
Smokers rode a colonial pig
Drink and frame this pain i think
I'm melting silver poles my dear
You bleed your wings and then disappear
The moving scenes and pilot lights
Smithereens have got 'em scaling heights
Modern times come talk me down
And battle lines are drawn across this town
Parisian boys without your names
Ghetto stones instead of chains
Talk 'em down cause it's up in flames
And nothing's changed
Parisian boys without your names
Riot like 1968 again
The days of rage yeah nothing's changed
more pretty flames
In school i would just bite my tongue
And now your words they strike me dumb
The flags are false and they contradict
They point and click which wounds to lick
On avenues this christian breeze
Turns its heart to more needles please
Our eyes roll back and we beg for more
It frays this skin and then underscore
The case for war you spin and bleed
The cells you fill screensavers feed
The girls you breed the soaps that you write
The graceless charm of your gutter snipes
The moving scenes and suburbanites
And smithereens got 'em scaling heights
Modern times come talk me down
The battle lines are drawn across this town
English boys without your names
Ghetto stones instead of chains
Hearts and minds and u.s. Planes
Nothing's changed
And english boys without your names
Riot like the 1980's again
The days of rage yeah nothing's changed
More pretty flames

Έκκληση 40 Ελλήνων στο Spiegel,

με πληροφορίες από TheInsider 08/03/2010

Θυσίες μετά την ολιγωρία, του Γιάννη Ευαγγελίδη, Ελεύθερος Τύπος 08/03/2010

Ο διαχρονικός Άμλετ, Edirorial, Ελεύθερος Τύπος 08/03/2010

Το ΠαΣοΚ και η χώρα, του Γιάννη Πρετεντέρη , Τα Νέα 08/03/2010

ΔΝΤ: μπλόφα ή συμφέρουσα διέξοδος;, του Γιώργου Λακόπουλου, Τα Νέα 08/03/2010

Γαλλική αλληλεγγύη και ...σταυροφορία κατά κερδοσκόπων,της Κύρας Αδάμ, Ελευθεροτυπία 08/03/2010

Μεγάλες χαμένες οι γυναίκες, της Κατερίνας Κοκκαλιάρη, Ελευθεροτυπία 08/03/2010

Αποκάλυψη: Η αλήθεια για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, από www.antinews.gr, 07/03/2010

Χρυσοπληρωμένες συμβάσεις του ΙΚΑ με την Ιντρακόμ,

του Σπύρου Φρεμεντίτη, Ελευθεροτυπία 07/03/2010

Ο πολίτης Γλέζος, του Θανάση Tεγόπουλου, Ελευθεροτυπία 07/03/2010

«ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ» ΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ ΤΟΥ ΔΝΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:«Διώξτε 230.000 υπαλλήλους», του Δημήτρη Νικολακόπουλου, Το Βήμα 07/03/2010

Nicolas Sarkozy pledges French support for beleaguered Greek economy, by Helena Smith and Elena Moya, The Guardian 07/03/2010

The Euro, Dollar and Gold: Which Would Benefit More From Yuan Revaluation?, by Hao Jin, Seeking Alpha,  08/03/2010

Government Can and Should Create Jobs, by Mark Thoma, Seeking Alpha, 08/03/2010

Fiscal policy can create jobs and provide other types of help just like a wealthy, benevolent neighbor. Yes, if you are able, if you are one of the fortunate ones, the presence of social insurance requires you to pay to help those who are in need. But even if the money isn't used to finance something you want, or if it is essentially given away through make-work to people you don't think deserve it, people that you care nothing about and that aren't your responsibility in any case, you will still benefit. Because even though you are certain it could never happen to you, in fact it can happen to you, and if it ever does, social insurance, including job creation, will be there for you too. Only then will you truly understand the real value that this insurance provides.

Iraqis Defy Blasts in Strong Turnout for Pivotal Election, by Steven Lee Myers, The New York Times 06/03/2010

Sunnis Go to Polls, This Time, to Retain a Voice, by Anthony Shadid The New York Times 06/03/2010

Sarkozy promet une riposte antispéculation, par Marc Landre, Le Figaro 07/03/2010

Leçon de démocratie irakienne, Par Pierre Rousselin, Le Figaro, 07/03/2010