DemocracyCrisis.com - Η Δημοκρατία σε κρίση;

Πέμπτη 20/08/2015

H περιπέτεια...συνεχίζεται, του Μαν. Βαρδή.

Επειδή η απόσυρση, τελικά, δεν ζημιώνει κανέναν παρά μόνο αυτόν που αποσύρεται- σε μία κοινωνία απόλυτης ανοησίας. Επειδή η σιωπή ενός "βήματος" είναι οι σάλπιγγες νίκης αυτών που καραδοκούν. Επειδή τα μηνύματα συμπαράστασης ελαχίστων ήταν αρκετά και συγκινητικά. Προσωπικά, ως Μ.Β. συνεχίζω αυτή την περιπέτεια...Ή θα προσπαθήσω τουλάχιστον, καθώς αντιλαμβάνομαι ότι η ψυχικά φορτισμένη "αποχώρησή" μου δεν συγκίνησε ιδιαίτερα. Σε ένα περιβάλλον απάθειας και ψυχανωμαλίας, είτε φύγεις είτε έλθεις είναι το ίδιο. Ε, λοιπόν ας μην φύγω......

Add a comment
 

Η Δημοκρατία σε Κρίση;

Last Updated on Thursday, 06 August 2015 23:14 Thursday, 06 August 2015 22:34

Του Σεραφείμ Μακρή 06/08/2015

Η ιστορία του democracycrisis.com  ξεκινάει πολύ πριν αυτό ξεκινήσει «επίσημα» τον Οκτώβριο του 2009. Ξεκινάει με την προσπάθεια να στηθεί αρχικά ένα ηλεκτρονικό περιοδικό: η απόφαση για τη δημιουργία του TheAthensID θα παρθεί τον ανήσυχο  Δεκέμβρη του 2008 και λίγο αργότερα , το πρώτο τεύχος θα αποσταλεί μέσω e-mail σε λίγες εκατοντάδες λογαριασμούς ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Αυτή η προσπάθεια θα κρατήσει για 10 περίπου τεύχη και θα κλείσει τον κύκλο της το Δεκέμβριο του 2010. Το τελευταίο TheAthensID μοιράστηκε σε περίπου χίλια e-mail. Ήδη από το 2008 και τα πρώτα τεύχη είχε γίνει κατανοητό ότι αφενός κανένα feedback δεν υπήρχε και αφετέρου καμιά διάθεση συμμετοχής στη συγγραφή του. Έτσι σταδιακά το περιοδικό γινόταν One and a half man υπόθεση (εγώ ήμουνα ο half). Αν συνεχίστηκε, αυτό έγινε γιατί υπήρχε κέφι και διάθεση (κυρίως από τη μεριά του ΜΒ).

Μέσα από αυτή τη διαδικασία ωρίμαζε σταδιακά η ιδέα για τη χρήση μιας περισσότερο άμεσης πλατφόρμας επικοινωνίας ή τουλάχιστον έτσι νομίζαμε: απορρίπτοντας τις κλασικές πλατφόρμες  -μετά από μια σύντομη δοκιμή στη yahoo.com- αποφασίσαμε (ο ΣΜ και ο ΜΒ) να προχωρήσουμε στη δημιουργία αυτού που ακόμα και σήμερα είναι το democracycrisis.com Ήταν επίσης η εποχή που το blogging έκανε μεγάλα βήματα στην Ελλάδα και είχε μεγάλες ελπίδες ότι γεννούσε κάτι διαφορετικό από αυτό που όλοι είμαστε, ήταν ακόμα η εποχή λίγο πριν την έλευση των μνημονίων στη χώρα και κάπως έτσι το democracycrisis βγήκε στον αέρα τον Οκτώβριο του 2009. Η λογική που αποφασίσαμε να ακολουθήσουμε ήταν: κάθε μέρα να αναδημοσιεύουμε κείμενα που διαβάζαμε, κείμενα που είχαν κάποια αξία, κείμενα με τα οποία μπορεί και να διαφωνούσαμε αλλά άξιζε να διαβαστούν. Ελπίζαμε ότι το νέο μέσο θα έδινε και τη δυνατότητα για σχόλια ή για έναν ανοικτό διάλογο ακόμα κι αν τελικά αυτός διεξαγόταν ερήμην μας.

Κάτι η δική μας ανεπάρκεια σε μέσα (τεχνικά, προώθησης κλπ), κάτι τα αντιδημοφιλή θέματα που επέλεγε ο ΜΒ , βάλε και λίγο από την ανεπάρκεια –στην αρχή τουλάχιστο- των μετρήσεων επισκεψιμότητας είναι αλήθεια ότι ποτέ δεν είχαμε μια σαφή εικόνα της απήχησης που είχε το εγχείρημα. Απήχηση που μας ενδιέφερε όχι γιατί είχε καμιά εμπορική αξία αλλά για να μπορούμε να καταλάβουμε αν είχε αποτέλεσμα η προσπάθεια. Ούτε εγώ ούτε ο ΜΒ είχαμε καμιά διάθεση να προσπαθούμε στο κενό. Για σχεδόν 6 χρόνια αντισταθήκαμε σε αυτή την αίσθηση της ματαιότητας πιστεύοντας ότι είμαστε έστω ένας κόμβος σε ένα μεγάλο δίκτυο, κατά βάση αυτό-οργανούμενο, περισσότερο μια αποικία μικροβίων, που τελικά θα επικρατούσε στον ξενιστή οργανισμό.

Πως λειτουργήσαμε όλο αυτό τον καιρό?? Νομίζω ακολουθώντας έναν άγραφο κανόνα: σεβόμενοι αυτό που ο καθένας θεωρούσε σημαντικό και ανέβαζε…Η βιοποικιλότητα ήταν η δύναμη του democracycrisis. (Με την ευκαιρία να πω ότι ο ΜΒ ήταν και ο νονός του ονόματος).

Δεν αποφεύγω την πολιτική τοποθέτηση, σε αυτό το σημείωμα: το democracycrisis είχε άποψη και πέρναγε αυτή την άποψη μέσα από μια σειρά κατάλληλα επιλεγμένων δημοσιευμάτων. Η πολιτική του άποψη αποκρυσταλλώθηκε σε  κείμενο Manifesto με τίτλο Μανιφέστο για μια Νέα Κοινωνική Συμφωνία Αν έπρεπε να περιγράψω την άποψη αυτή σε λίγες λέξεις θα έλεγα ότι απηχεί μια κοινωνία με κυρίαρχη τη μεσαία τάξη, που αναγνωρίζει στην ιδιοσυστασία της την ιστορική εκδοχή της κουλτούρας της ως συνέχεια και ετοιμάζεται να ζήσει ως το τέλος του 21ου αιώνα αναζητώντας μια οικονομική –τουλάχιστον- στρατηγική για μια Ευημερία Χωρίς Ανάπτυξη (Tim Jackson). Ωστόσο αυτό για να συμβεί απαιτεί ένα «ανθρωπολογικό μοντέλο» πολύ διαφορετικό από το χθεσινό και το σημερινό: απαιτεί να κατεβούμε όλοι από το καλάμι μας (να κάνουμε υπακοή που θα ‘λεγε και μια ψυχή…).

Είχε πολιτική άποψη για την υπέρβαση της Μνημονιακής Αυταπάτης (εδώ και εδώ) και αυτήν έχει ακόμα και σήμερα (τουλάχιστον ο ΣΜ).

Εδώ κάπου είμαστε τώρα. Στο τέλος μιας διαδρομής.

Πρακτικά το democracycrisis έκλεισε τον κύκλο του και θα παραμείνει «ζωντανό» μέχρι το Σεπτέμβριο που λήγει και η ετήσια σύμβαση με την εταιρεία που το φιλοξενούσε και το στήριξε. Μέχρι τότε κάποιες ακόμα αναρτήσεις ίσως να γίνουν for old time’s sake. Κυρίως για να μπορέσει όποιος θέλει να αναζητήσει κάτι ή να περιηγηθεί για λίγο ακόμα.

Αυτό ήταν. Καληνύχτα και καλή τύχη.

 

Add a comment
 

Αποχαιρετισμός στα όπλα, του Μαν. Βαρδή.

News - Μ. Βαρδής

Written by Administrator Thursday, 06 August 2015 19:30

«Η μεγαλύτερη ήττα της αμφισβήτησης της πραγματικότητας των μνημονίων είναι ότι ούτε δύο άνθρωποι δεν μπορούν να συνομιλήσουν»

Μετά από πέντε χρόνια στο democracycrisis.com, ήλθε μάλλον η ώρα του αποχαιρετισμού. Σε συνθήκες πραγματικής ζούγκλας- πολιτικής, κοινωνικής, αξιακής- προσπάθησα να δώσω ό,τι μπορούσα καλύτερο. Μπορεί να διαφώνησα με πολλούς και αυτοί με εμένα, όμως πιστεύω ότι ξόδεψα πολύτιμο χρόνο και ειλικρινή διάθεση για μία πληροφόρηση και ένα διάλογο που δεν έγινε ποτέ.

Δοκίμασα και κατάλαβα ότι το διαδίκτυο δεν είναι παρά το καθρέφτισμα της πραγματικής ζωής, η οποία πάσχει πολλαπλώς- είμαι σίγουρος ότι αν ασχολιόμουν με μπάλα, ανέκδοτα, κουτσομπολιά, θα υπήρχε μεγαλύτερη ανταπόκριση. Δεν πειράζει όμως. Ο διαδικτυακός χώρος του διαλόγου δεν είναι τίποτε άλλο παρά συνομαδώσεις «ομοϊδεατών» που ανα-μηρυκάζουν τα αιώνια δεδομένα τους. Κανένας σχεδόν δεν ρίσκαρε ούτε και εκτέθηκε σοβαρά για να πλαισιώσει την προσπάθεια του democracycrisis.com, (εκτός από τον Σ.Μ. για να είμαι δίκαιος)

Στην δε πλευρά του ακροατηρίου σιωπή- που έχει πολλά άλλοθι, αυτό της μη κατανόησης, του βαρύ και δύσπεπτου, του δύσκολου, της μη ακριβούς ιδεολογικής οριοθέτησης. Οπότε σιωπή και πάλι σιωπή. Τείχος βουβό.

Παρά ταύτα συνέχισα ερήμην και εις πείσμα. Το απαιτούσαν- έλεγα- οι δύσκολες εποχές, παραμυθιαζόμουν και κρυφά ότι κάποιος μπορεί και να με διαβάζει.

Μέχρι εδώ.

Καθώς βλέπω ότι το βουβό τείχος ολοένα και στενεύει γύρω μου, και επειδή τελικά κανείς δεν τραβάει κανένα ζόρι για ο,τιδήποτε- αποχαιρετώ με πίκρα αυτόν τον σταθμό.

Ευχαριστώ

 

ΥΓ. Ας μου συγχωρεθεί το πρώτο ενικό πρόσωπο, αλλά απλά μιλώ για τον εαυτό μου και μόνο.

Add a comment
 

Who's Online

We have 396 guests online

Statistics

Members : 28
Content : 400
Web Links : 17
Content View Hits : 533620

DemocracyCrisis Social Media

SocialTwist Tell-a-Friend

france24

Hurriyet Dailynews

  • Saying goodbye to Ali Babacan
    Deputy Prime Minister Ali Babacan, who entered the 58th government in 2002 as the youngest cabinet member and sat at the seat of state minister...
  • What will happen on Nov 1?
    For the past three days, I have been on the road, travelling from the Aegean cost to the Marmara region.
  • Why Ankara is under pressure over ISIL?
    Last week, former U.S. Ambassador to Ankara Eric Edelman published an article in the New York Times titled “America’s Dangerous Bargain With Turkey.”

Reuters-Photographers

  • Jesus in Philadelphia
    For nearly every day the last eight months, Michael Grant has dressed as Jesus Christ, and walked the streets of Philadelphia to share the Christian...
  • Boom and bust in Parachute
    Founded in the 1900s, former oil town Parachute, Colorado, was the site of one of the most devastating and quickest busts ever seen.
  • The Venice of Egypt
    I'd heard a lot about El Max -- the "Venice of Egypt" -- where hundreds of boats dart through the canal. I'd seen pictures of...

Βιβλιοθήκη Herrk

  • Καστοριάδης – Κονδύλης
    Απ’ όσο ξέρω, στη βιβλιογραφία δεν έχει γίνει ακόμα κάποια σύγκριση. Παρακάτω δεν δίνονται απαντήσεις αλλά τίθενται κάποια προκαταρκτικά ερωτήματα:...
  • Οι Ευθυγραμμιζόμενοι
    Brecht: Οι Ευθυγραμμιζόμενοι (μτφρ. Δ. Τζωρτζόπουλος) Για να μη χάσει το ψωμί του Σε καιρούς αυξανόμενης καταπίεσης Αποφασίζει κάποιος, να...
  • Η κρίση αλλάζει την εικόνα της Αθήνας
    Η κρίση αλλάζει και τους δημόσιους χώρους της Αθήνας. Τις αλλαγές καταγράφει το ιστολόγιο «Η Αθήνα πίσω απ’ τη βιτρίνα». Αποσπάσματα: «Οι...

DemocracyCrisis© All Rights Reserved