DemocracyCrisis.com - Η Δημοκρατία σε κρίση;
Τρίτη 09/02/10 Print E-mail

 

Λοβέρδος: Αύξηση του μέσου όρου συνταξιοδότησης κατά τουλάχιστον 2 έτη, Πλήρης εισήγηση, Η Καθημερινή 09/02/2010

Αύξηση κατά δύο χρόνια του μέσου όρου συνταξιοδότησης,Οι δομικές αλλαγές στα ασφαλιστικό, Η Ναυτεμπορική, 09/02/2010

Σαρωτικές αλλαγές στο Ασφαλιστικό:Στόχος η αύξηση του μέσου ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 63 έτη, Το Βήμα 09/02/2010

 


 

Γ. Παπανδρέου: «Έλληνας γεννιέσαι και γίνεσαι», Η Καθημερινή 09/02/2010

Συνολική αντιμετώπιση δημόσιων ελλειμμάτων στην Ε.Ε., Η Ναυτεμπορική 09/02/2010

«Ιρλανδική» η εισοδηματική πολιτική, του Κώστα Τσαχάκη, Το Έθνος 09/02/2010

Συντάξεις στα 67 με "ενισχυμένα ένσημα"!, του Κώστα Κατοίκου, Αδέσμευτος, 07/02/2010

Συντάξεις χωρίς όριο ηλικίας, της Χριστίνας Κοψίνη, Η Καθημερινή 09/02/2010 από το οποίο και το ακόλουθο απόσπασμα:

Με τη θεσμοθέτηση της «κοινωνικής σύνταξης» που θα αντιστοιχεί στην κρατική πρόνοια και τη σύνδεση της τελικής σύνταξης από συγκεκριμένους συντελεστές, η ηλικία συνταξιοδότησης ίσως και να αποδειχθεί περιττή. Διότι, όπως φαίνεται, για να εξασφαλίσει ο ασφαλισμένος μια αξιοπρεπή σύνταξη που θα αντιστοιχεί στο 70% των εισφορών του θα πρέπει να εργάζεται τουλάχιστον 40 χρόνια.

7+1 θέσεις κατά της μυθολογίας του μονόδρομου!, του Παναγιώτη Λαφαζάνη, Η Αυγή 07/02/2010

Τριγμοί στην κυβέρνηση Χριστόφια - Αποχώρησε η ΕΔΕΚ, του Νίκου Χασαπόπουλου, Το Βήμα 09/02/2010

Το θεώρημα περί ιθαγένειας και ενσωμάτωσης, του Σταύρου Λυγερού, Η Καθημερινή 09/02/2010

Τέλος στις συντάξεις πριν από τα 60, του Κ.Παπαδή, Το Βήμα 09/02/2010

Όλα... κυμαινόμενα στις συντάξεις, του Χρήστου Μέγα, Ελευθεροτυπία 09/02/2010

Εθνική κυριαρχία, του Aντώνη Kαρκαγιάννη, Η Καθημερινή 09/02/2010

 


In Washington they're not sure who's in charge. In Brussels they're squabbling, by Ian Traynor, The Guardian 08/02/2010

Cost of insuring European national debts hits new high, by Elena Moya The Guardian 08/02/2010

Paris-Berlin : du rituel à l'action, par Pierre Rousselin, Le Figaro 04/02/2010

Pourquoi le monde entier succombe à Avatar, par Arnaud Bordas, Le Figaro Magazine, 08/02/2010

 


 Ουκρανία-Ukraine

Almost Oligarchs to Viktor Yanukovych, Tatyana Nikolaenko, Ukrainskaya Pravda, 8/2/2010 (μετάφραση της σελίδας από Google).

Ukraine's Presidential Election. Orange squashed, The Economist, 8/2/2010.

Ukraine and Russia: the Post-Soviet Transition, by Roman Solchanyk, Rowman and Littlefield Publishers, 2001 (βιβλίο από Google).

Ukraine will reign Victor II, Komsomolskaya Pravda, 8/2/2010 (μετάφραση της σελίδας από Google).

Democratic hypochondria. Ukraine: When Tymoshenko congratulated Yanukovych?, by Stanislav Minin, Nezavisimaya Gazeta, 9/2/2010 (μετάφραση της σελίδας από Google).

Ukraine is waiting for the dictator-unifier. The elections were a milestone, in which there are no winners and loosers, by Tatiana Ivzhenko, Nezavisimaya Gazeta, 9/2/2010 (μετάφραση της σελίδας από Google).

Ukraine:Two decades after the dissolution of the USSR, by Denis Netcheporuk, Pravda, 29/12/2009.

Tymoshenko ready to plunge Ukraine into civil war, Pravda, 6/2/2010.

Yanukovych wins ukrainian presidential election. Where is the orange revolution now?, Pravda, 7/2/2010.

The Orange Revolution is History, by Anna Arutuyan, The Moscow News, 8/2/2010.

Ukraine's future wasn't orange, by Colin Graham, The Guardian, 8/2/2010.

Fantômes russes dans l'isoloir ukrainien, par Mathilde Goanec, Le Monde Diplomatique, Janvier 2010.

Burden of Dreams: History and Identity in Post-Soviet Ukraine, Catherine Wanner, The Pennsylvania State University, 1998 (βιβλίο από Google).

The Political Analysis of Postcommunism. Understanding postcommunist Ukraine, edited by Volodymyr Polokhalo, 1995 (βιβλίο από Google).

Janukowitsch kehrt zurück an die Macht. Das Comeback des einst entmachteten Viktor Janukowitsch ist perfekt, von Zeit Online, 7/2/2010.

 
Δευτέρα 08/02/10 Print E-mail

 Cartoon

source: timesonline.co.uk

 

 

 

 

 

 


Αναθεώρηση με διπλό στόχο. Το "νέο" Νομοσχέδιο, του Νίκου Β. Τσίτσα, Το Έθνος της Κυριακής, 7/2/2010.

Ένα γκέτο χωρίς...μετανάστες. Πέντε λεπτά από την Ομόνοια, της Διον. Λάγιου, Το Έθνος της Κυριακής, 7/2/2010.

Μείον 1.666 ευρώ κάθε δημόσιος υπάλληλος, του Κώστα Αντωνάκου, Το Έθνος της Κυριακής, 7/2/2010.

 Η διεθνής των συμβούλων του Γιώργου, Το Έθνος της Κυριακής, 7/2/2010.

Ένα στα τέσσερα ζευγάρια προτιμά...το διαζύγιο, της Μαρίνας Ζιώζιου, Το Έθνος της Κυριακής, 7/2/2010.

"Βαριοπούλα" στο κεφάλι των τούρκων στρατιωτικών, του Αγγ. Αθανασόπουλου, Το Βήμα της Κυριακής, 7/2/2010. 

Ολιγάρχες κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα του Πούτιν. Η χαρτογράφηση του σημερινού τοπίου της ρωσικής πλουτοκρατίας, των Γ. Τσιάρα και Κ. Βεϊμου, Το Βήμα της Κυριακής, 7/2/2010.

Εταιρείες προσφέρουν προστασία κατά των σομαλών πειρατών, του Γ. Σκορδίλη, Το Βήμα της Κυριακής, 7/2/2010.

Η ευφυής κίνηση της "Ελένης ΑΕ", του Κοσμά Βίδου, Το Βήμα της Κυριακής, 7/2/2010.

Η ετυμολογία στην εκμάθηση της γλώσσας, του Γ. Μπαμπινιώτη, Το Βήμα της Κυριακής, 7/2/2010.



 

Is it really racist to want an English-speaking cab driver?, by Rod Little, Spectator 03/02/2010

Another Greek tragedy unfolds, by Stephen King, The Independent, 8/2/2010.

A Vatican of the laboratory,by Brendan O'Neill, The Australian 06/02/2010

The global warming guerrillas, by Matt Ridley, Spectator, 03/02/2010

Start the world, we want to get on, by Anthony Giddens, New Statesman, 08/02/2010

Down With the People, by Jacob Weisberg, Slate 06/02/2010

Thousands to lose jobs as universities prepare to cope with cuts, by Jessica Shepherd and Owen Bowcott, The Guardian 07/02/2010

America Is Not Yet Lost, by Paul Krugman, The New York Times 07/02/2010


 

 

Προς μια Ευρωζώνη 2 ταχυτήτων ή καλύτερα μια διζωνική Ευρωπαϊκή Ένωση

Του Κ. Κονδάκη || www.democracycrisis.com

 

Οι τελευταίες εξελίξεις στον διεθνή χρηματοοικονομικό χώρο επιβεβαιώνουν περίτρανα πλέον αυτούς που πίστευαν ότι η διεθνής κατακραυγή εναντίον της Ελλάδας είναι μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου «έργου» το οποίο βρίσκεται ακόμη στην αρχή του. Ο στόχος προφανώς είναι η δοκιμασία της αντοχής του ευρώ ως του πρώτου υπερεθνικού κοινού νομίσματος στην Ιστορία αλλά και γενικότερα η Ευρωζώνη ως έννοια υπαρκτή η απλώς θεωρητική. Το πρόβλημα που έχουν επιτυχώς εντοπίσει οι κερδοσκόποι είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν εμφανίζεται ως Ένωση κατά την διάρκεια αυτής της δύσκολης φάσης που διανύει.

Η Ελλάδα εξήγγειλε και πρόσθετα σκληρά μέτρα που προσομοιάζουν πολύ αυτά της Ιρλανδίας αναγκάζοντας στην ουσία τον πρωθυπουργό να ακυρώσει τις προεκλογικές του εξαγγελίες αλλά το μόνο που κέρδισε ήταν η σταθεροποίηση του περίφημου πλέον spread στο υψηλότατο 3,50%. Την επόμενη ημέρα του διαγγέλματος του πρωθυπουργού το Χρηματιστήριο πανηγύρισε τα μέτρα ανεβαίνοντας μέχρι και 3%. Η άνοδος όμως δεν κράτησε παραπάνω από 3 ώρες αφού οι κερδοσκόποι στράφηκαν αμέσως προς τα ομόλογα της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού αυτών των χωρών μέχρι και 1% μέσα σε 2 ημέρες ενώ τα χρηματιστήριά τους καταβαραθρώνονταν κατά 5,50%. Σειρά έχουν η Ιρλανδία και η Ιταλία…

Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν; Έχουμε ήδη φθάσει σε μια Ευρωζώνη 2 ταχυτήτων όπου κάποιες χώρες δανείζονται πολύ ακριβότερα από κάποιες άλλες ( Ελλάδα 6,80%, Πορτογαλία 5%, Ισπανία 4,80% κλπ) την στιγμή μάλιστα που τα επιτόκια του «κοινού» νομίσματος είναι στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών και μόνο ανοδική πορεία μπορεί να ακολουθήσει από δω και πέρα, επιβαρύνοντας έτσι κι άλλο το κόστος δανεισμού. Σε κάθε άλλη περίπτωση ο ευρωπαϊκός Νότος θα άφηνε τα τοπικά του νομίσματα να διολισθήσουν ησύχως έτσι ώστε να καταστεί ανταγωνιστικότερος στις αγορές του εξωτερικού και μέσω της εκτύπωσης φρέσκου χρήματος να αποπληρώνει τα χρέη του. Κάτι τέτοιο βέβαια πλέον είναι αδύνατο να λάβει χώρα και το πρόβλημα οξύνεται ακόμη περισσότερο λόγω της σκληρής νομισματικής πολιτικής που ακολουθούν οι χώρες του Βορρά. Και τίθεται αυτόματα το ερώτημα: Τι σόι Ευρωζώνη είναι αυτή όταν το μόνο κοινό που έχει είναι το νόμισμα η πορεία του οποίου εξυπηρετεί τις ανάγκες ενός μικρού μόνο πυρήνα κρατών; Στις ΗΠΑ η Πολιτεία της California (μεγαλύτερο ειδικό βάρος από την Ελλάδα στην οικονομία) έχει ήδη κηρύξει πτώχευση, επηρέασε όμως αυτό τα επιτόκια του αμερικάνικου ομολόγου; Όχι διότι οι ΗΠΑ εκδίδουν και ένα κοινό χρέος (ομοσπονδιακή ένωση γαρ) γεγονός που εξομαλύνει τις διαφορές μεταξύ των Πολιτειών. Στην Ε.Ε. η ενοποίηση σταμάτησε στο σκληρό ευρώ όσο και να προσπαθεί ο κ. Trichet να την παρουσιάσει ως μια ομογενοποιημένη οικονομία.

Εάν μια χώρα δανείζεται πολύ ακριβότερα από μια άλλη κι έχουν το ίδιο νόμισμα δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να καταστεί ανταγωνιστική ως οικονομία όσο και να μειωθούν οι μισθοί των εργαζομένων της διότι την υπερβάλλουσα ανταγωνιστικότητα θα την χρησιμοποιεί για να αποπληρώνει τα χρέη της… Αν λοιπόν παγιωθεί η σημερινή κατάσταση τότε μήπως η παραμονή σε μια τέτοια Ένωση να είναι καταστροφική αντί για λυτρωτική όπως διατείνεται η πλειοψηφία;

 

 VS

 

Προς μια Ευρωζώνη 2 ταχυτήτων ή καλύτερα μια διζωνική Ευρωπαϊκή Ένωση

Του Σεραφείμ Μακρή || www.democracycrsis.com

 

Λυπάμαι. Τέτοιο πράγμα δεν είναι εφικτό, βιώσιμο και εν τέλει πολιτικά επιθυμητό. Είναι σήμερα παραπάνω από φανερό ότι η ΕΕ ή θα προχωρήσει με άμεσο και δραματικό τρόπο στην κατεύθυνση της βαθύτερης πολιτικής και οικονομικής ενοποίησης ή θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη έστω κι αν αυτό συμβεί με τη διαδικασία του αργού θανάτου.

Η κρίση στον Ευρωπαϊκό νότο είναι μια ευκαιρία για την Ένωση και ας δούμε γιατί: όταν την πρωτοχρονιά του 2002 το Ευρώ κυκλοφορούσε ως νόμισμα δημιουργούνταν ταυτόχρονα και μια μεγάλη και κοινή νομισματική περιοχή εντός των συνόρων της Ένωσης. Σε αντίθεση με τα όσα υπέθετε η οικονομική θεωρία, το νόμισμα χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο μεγαλύτερης εμβάθυνσης της ίδιας της Ένωσης. Του ανατέθηκε ο ρόλος να συντονίσει, να φέρει κοντύτερα, να μεγαλώσει το ΑΕΠ και άλλα πολλά. Στα χρόνια που πέρασαν έκτοτε όμως οι προσδοκίες αποδείχτηκαν υπερβολικές και η σημερινή κρίση ξαναφέρνει στην επιφάνεια θεμελιώδη ζητήματα μιας κοινής νομισματικής περιοχής (και δη μιας βέλτιστης τέτοιας):

1ον την ελεύθερη διακίνηση των συντελεστών της οικονομίας όπως το κεφάλαιο και η εργασία. Ειδικά η κινητικότητα της εργασίας παραμένει σήμερα χαμηλή όχι μόνο ανάμεσα στα Κράτη αλλά και μέσα στα Κράτη. Αλλά γιατί απαιτείται μια τέτοια κινητικότητα; Για να απαντήσει κανείς σε αυτό το ερώτημα οφείλει να σκεφτεί τι από τα δύο επιθυμεί: να παραμείνει άνεργος στην Ήπειρο ή να βρει δουλειά στη Θεσσαλονίκη; Να είναι άνεργος στην Αθήνα ή να βρει δουλειά στο Άμστερνταμ; Προς το παρόν η Ένωση απαντάει ότι αποδέχεται την ανεργία. Διοικητικές στρεβλώσεις, ανυπαρξία ικανών διευρωπαϊκών δικτύων ( σε κάθε τομέα της οικονομίας αλλά και της διοίκησης), το ζήτημα της γλώσσας και οι διαφορετικές κουλτούρες επιβαρύνουν τη λύση του προβλήματος.

2ον Η αντικατάσταση της δυνατότητας των μελών της νομισματικής ένωσης να υποτιμούν ή να ανατιμούν τα νομίσματά τους από μια συντονισμένη δημοσιονομική δράση δεν έγινε ποτέ. Σήμερα αν η Ελλάδα χτυπηθεί από σεισμό παρόμοιο με αυτό της Αϊτής, με τις ίδιες καταστροφικές συνέπειες, είναι σίγουρο ότι θα αναζητηθούν και βρεθούν κονδύλια για τη στήριξή της από την Ένωση…Όχι όμως αν ο σεισμός αυτός αφορά σε πιστωτική κρίση και αδυναμία δανεισμού; Πρόκειται για μια τραγελαφική κατάσταση που όμως οφείλεται μάλλον στο

3ον Τα μέλη της Ένωσης και ειδικά αυτά με κοινό νόμισμα δε φαίνεται να μοιράζονται κοινές πεποιθήσεις για το είδος της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Η Γερμανική κυβέρνηση είδε στο Ευρώ τη συνέχιση του …Μάρκου με άλλα μέσα και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ως μετονομασία της αντίστοιχης Γερμανικής με διεύρυνση του γεωγραφικού χώρου εποπτείας της. Συνεπικουρούμενη από αγκυλώσεις και εμμονές της γραφειοκρατίας στις Βρυξέλλες για το οικονομικό μοντέλο η Ένωση αγνόησε τις ανάγκες του Ευρωπαϊκού νότου και προετοίμαζε αργά μια κρίση που σήμερα γίνεται ορατή: ό,τι είναι υγιές για τη Φραγκφούρτη είναι πολιτική της Ένωσης. Ας θυμηθούμε όμως ότι ακόμα κι αν το σκάνδαλο είναι παγκόσμιων διαστάσεων η Siemens είναι μια Γερμανική εταιρεία…

Υπάρχει άραγε λύση στο σημερινό αδιέξοδο; Μέλλον; Προοπτική;

Υπό την προϋπόθεση ότι η Ένωση θα οδηγηθεί άμεσα στην άρση των παραπάνω η απάντηση είναι θετική. Ό,τιδήποτε άλλο, θέλουμε δε θέλουμε, οδηγεί στο τέλος των ψευδαισθήσεων.

 

 
Κυριακή 07/02/10 Print E-mail

 

Η άμυνα του ευρώ, του Θανάση Τεγόπουλου, Ελευθεροτυπία 07/02/2010

Η συστημική κρίση του ευρωνομίσματος, του Κώστα Βεργόπουλου, Ελευθεροτυπία, 07/02/2010

Ευκαιρίες και προκλήσεις, του Τάσσου Παππά, Ελευθεροτυπία 07/02/2010

Οι «δύο γραμμές», του Γιάννη Πρετεντέρη, Το Βήμα 07/02/2010

Το χοντρό ψαλίδι στα επιδόματα, Κύριο Θέμα, Ελευθεροτυπία, 07/02/2010

"Μετανάστης" ήταν και ο Στρατής Τσίρκας..., του Σοφιανού Χρυσοστομίδη, Η Αυγή 07/02/2010

Κερδοσκοπικές πιέσεις δοκιμάζουν την αντοχή του ευρώ, του Γιώργου Παπαϊωάννου, Το Βήμα 07/02/2010

Μαύρη τρύπα το αντιπαραγωγικό, σπάταλο δημόσιο. Γιατί η ΕΚΤ μας κατατάσσει στην τελευταία θέση αποτελεσματικότητας, του Λ. Στεργίου, Η Καθημερινή της Κυριακής, 7/2/2010.

Στον αέρα οι εργαζόμενοι αλλά όχι η πώληση της Ο.Α., της Αλεξάνδρας Κασσίμη, Η Καθημερινή της Κυριακής, 7/2/2010.

Με γραπτές εξετάσεις οι γενικοί Διευθυντές. Τί αλλάζει στα κριτήρια για τις προαγωγές στο Δημόσιο ο υπ. Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης, της Φωτ. Καλλίρη, Η Καθημερινή της Κυριακής, 7/2/2010.

Τα λεπτά σημεία του νέου Κώδικα για την Ιθαγένεια, της Μ. Δεληθανάση, Η Καθημερινή της Κυριακής, 7/2/2010.

Αμπού Αλ Αμρίκι, ο τρομοκράτης της διπλανής πόρτας. Πώς το παιδί που διάβαζε Σαίξπηρ, άκουγε Νιρβάνα και έπαιζε Nintendo μεταμορφώθηκε σε σκληροπυρηνικό ισλαμιστή, της Andrea Elliott, Η Καθημερινή της Κυριακής (The New York Times), 7/2/2010.

Εξουσία που "αποδομεί" την κοινωνία, του Χρ. Γιανναρά, Η Καθημερινή της Κυριακής, 7/2/2010.

Και τώρα ήρθε η ώρα της Πορτογαλίας. Μετά το σφυροκόπημα της Ελλάδας, οι κερδοσκόποι εντόπισαν την επόμενη ευάλωτη αγορά με υψηλά spread στα ομόλογα, του Σωτ. Νίκα, Η Καθημερινή της Κυριακής, 7/2/2010.

"Η δόξα μου σιγά σιγά με σκοτώνει". Ακραία εκκεντρική και αθυρόστομη, η Lady Gaga σοκάρει το Χόλιγουντ αλλά και τη συντηρητική αμερικανική κοινωνία, της Ελένης Χαρμπίλα, Η Καθημερινή της Κυριακής, 7/2/2010.

 


What the eurozone must do if it is to survive, by Wolfgang Munchau, Financial Times, 31/1/2010.

Euro Tumbles as Budget Deficit Turmoil Damps Economic Outlook, by Inyoung Hwang, Bloomberg, 07/02/2010

 

Afflictions of Liberty. Obama may have grasped that the idea of freedom Americans so fiercely cling to is fracturing their society, by Tristram Riley-Smith, The Guardian, 1/2/2010.

The long Tail, by Chris Anderson, Wired.

 

No jobs, no recovery, Editorial, The New York Times 30/01/2010

 


Un volantazo para recuperar crédito. Zapatero ordena el giro por la amenaza financiera - Se reúne en secreto con los líderes sindicales - Admite ante el PSOE que la reforma de las pensiones busca mejorar la imagen en los mercados - La Moncloa confía en que no haya respuesta dura en la calle, El Pais, 7/2/2010.

Cambio de orientación. El Gobierno reforma las pensiones y recorta el gasto para marcar distancias con la crisis griega, El Pais (Editorial), 30/1/2010.

Puede Grecia evitar el león?, Kenneth Rogoff, El Pais, 7/2/2010.

Integración europea y opinión pública en el Sur de Europa: un análisis del eurooptimismo, Patricia Otero Felipe, Revista Español de Ciencia Política, Octubre 2008, N. 19.

La evolución de las normas europeas sobre los derechos de las minorías: los derechos a la cultura, la participación y la autonomia, Will Kymlicka, Revista Español de Ciencia Política, Octubre 2007, N. 17.

Identidades regionales y reivindicación de autogobierno: El etnoreggionalismo en el voto a partidos nacionalistas de Bélgica, España y Reido Unido, Santiago Pérez Nievas y Eduard Bonet, Revista Español de Ciencia Política, Octubre 2006, N. 15.

 

 
Σάββατο 06/02/10 Print E-mail

 

Το τέλος της ντροπής, του Σωκράτη Τσιχλιά, Η Καθημερινή 06/02/2010.

Δόλιος Βλάξ, του Γ. Καραμπελιά, από την εφημερίδα Ρήξη, 6/2/2010.

Το αίμα των κοινωνιών, του Nίκου Γ. Ξυδάκη,Η Καθημερινή 06/02/2010

«Σπάει» η 35ετία για τις συντάξεις, του Άγγελου Κωβαίου, Το Βήμα 06/02/2010

Στα «ταπεινά» 40 ή 50 χιλιάρικα χαμηλώνει ο ανώτατος συντελεστής 40%, της Ελένης Κωσταρέλου, Ελευθεροτυπία, 06/02/2010


Credit Crunch Cartoon, The Guardian


Fear of E.U. economic woes, rise in U.S. jobless claims send markets plunging, by Ylan Q. Mui and Steven Mufson, The Washington Post, 05/02/2010
Debt Crisis in Euro Zone Is Severe Political Test for Bloc, by Steven Erlanger, The New York Times 05/02/2010

How to Get Our Democracy Back, by Lawrence Lessig, The Nation 03/02/2010

Political Islam and Democracy. What do Islamists and Islamic Movements want? Conference Report, CSID's 9th Annual Conference, 14/5/2008.

Albania: Constitutional Court annuls border deal with Greece, Albanian Times.

 


Fonctionnaires : bientôt un intéressement collectif, Par Olivier Auguste, Le Figaro, 05/02/2010
La spéculation attaque l’Europe par le sud, par Grégoire Biseau, Catherine Maussion et Jean Quatremer, Liberation, 06/02/2010

L'euro attaqué, Edito du Monde, 05/02/2010
Europas Börsianer fürchten den Euro-Crash, von Herbe Dax-Verluste, Spiegel, 05/02/2010


 

Ex vescovo: "Niente comunione ai gay", Corriere della Sera, 5/2/2010.

Il Papa: "Eutanasia colpo al cuore dei principi cristiani", Corriere della Sera, 5/2/2010.

Haiti, i miracoli della fede. Tra magia e religione (Video), Corriere della Sera.

Permesso a punti agli immigranti? Granata: "Purché porti alla patente di cittadino", Emanuele Rossi, Panorama, 5/2/2010.

La partita iraniana della Cina, di Amir Madani, Limes, 5/2/2010.

Krugman: "Il deficit negli USA è una falsa emergenza", Il Sole-24Ore, 5/2/2010.

Vilfredo Pareto e la matematizzazione delle scienze sociali, di Edoardo Angeloni, Giornale di filosofia. Filosofia Italiana.