DemocracyCrisis.com - Η Δημοκρατία σε κρίση;

Δευτέρα 30/03/2015

Crash de l'A320. Pilotes kamikazes : les grands précédents, par Courrier International, 27/3/2015.

"- En 2013, le vol 470 LAM de de la Mozambique Airlines s’est écrasé en Namibie avec, à son bord, 33 personnes. Tout comme dans le cas du crash de la Germanwings, l'un des deux pilotes était parti aux toilettes et avait trouvé la porte fermée à son retour. Le commandant de bord, resté à l’intérieur, avait volontairement amorcé la descente, jusqu'au crash. - En 1999, le vol 990 d’Egypt Air, reliant New York au Caire, tombait dans l’Atlantique, tuant 217 personnes. Là encore, écrit Business Insider, l’enquête américaine a abouti au suicide du copilote. - En 1997, le vol 185 SilkAir de la compagnie aérienne SilkAir, un Boeing 737 qui assurait la liaison Jakarta-Singapour tombait dans le fleuve Musi, en Indonésie, avec 104 personnes à son bord. Le Bureau d’enquête américain avait conclu au suicide du pilote. - Et en août 1994, un ATR-42 de la Royal Air Maroc (RAM) s’écrasait juste après son décollage de l’aéroport d’Agadir, rappelle l'hebdomadaire marocain Tel Quel. "Le crash fait 44 victimes, parmi lesquelles un prince koweïtien et sa femme. L’enquête a montré par la suite que l’accident était dû à l’acte délibéré du pilote, Younes Khayati, 32 ans. Il semblerait que des déboires amoureux l’aient poussé à commettre ce geste".

Das Heldenbild des Piloten war schon immer falsch, von Carsten Luther, Die Zeit, 29/3/2015.

"Von uns wird Übermenschliches erwartet" Womöglich hätte man diese Katastrophe trotzdem verhindern können, so wie viele andere, bei denen hinterher immer alle klüger sind – ganz gleich ob Suizid, Unfall oder Attentat, ob Vorsatz oder nicht. Viele Vorschläge, die nun kursieren, werden sich als voreilig erweisen, manches wird Bestand haben und die Sicherheit des Fliegens noch einmal verbessern. Doch im Flugverkehr gelten andere Maßstäbe als in jedem anderen Verkehrsbereich, sagt Jörg Handwerg von der Pilotenvereinigung Cockpit. "Von uns wird Übermenschliches erwartet: Frei von jeglichen Fehlern, stressrobust und rational sollen wir sein." Wenn jetzt ein Stück vom Image der "Götter der Lüfte" wegbreche, dann nur, weil es falsche Vorstellungen gebe. "Aber überall, wo Menschen arbeiten, gibt es auch die ganze Bandbreite menschlichen Verhaltens", sagt Handwerg. Die einen verarbeiteten eine Scheidung, die anderen müssten sich mit schwerkranken Angehörigen befassen. "Piloten haben wie jeder andere ein emotionales Umfeld, das stützt oder belastet." Das technische Risiko könne man sehr gut minimieren, die psychologische Komponente werde nicht vernachlässigt, aber es sei ein Trugschluss, dass alles zu verhindern sei"

La fraudulenta superioridad de los economistas, por MOISÉS NAÍM, El Pais, 28/3/2015.

“La arrogancia de los economistas ha sido rigurosamente confirmada por una investigación publicada en una de sus revistas especializadas. The Journal of Economic Perspectives revela que el 77% de los alumnos de doctorado en economía de las más prestigiosas universidades de Estados Unidos piensa que ‘la economía es la ciencia social más científica’. Sin embargo, tan sólo el 9% de los entrevistados opina que hay consenso con respecto a cómo responder preguntas básicas de la ciencia económica”. Esto lo escribí en un artículo publicado hace diez años. Allí también ofrecí ejemplos de la sorprendente brecha que había entre lo poco que sabían y lo muy superiores que se sentían los economistas con respecto a otros científicos sociales como politólogos o sociólogos. Y en vista de su vasta ignorancia sobre temas básicos de la ciencia económica, sugerí que “a los economistas les convendría cambiar su arrogancia intelectual por una actitud más humilde y ver qué pueden aprender de otros”. Eso no pasó. Y no porque la ciencia económica haya llenado los vacíos de conocimiento que la plagaban una década atrás'

Democracia sin héroes. Películas sobre dictadores, parodias islamistas... Crece la fascinación de la cultura contemporánea por el extremismo político, por IVÁN DE LA NUEZ, El Pais, 29/3/2015.

"En el último vídeo de Dakota Johnson, una chica occidental se despide de sus padres. Un capítulo más, suponemos, en ese ritual norteamericano que consiste en darle categoría trágica al hecho de irse a la Universidad. Hasta ahí todo normal, con la aflicción típica que suele acompañar estas separaciones filiales. El “detalle” es que, al final, la recogen unos barbudos armados en su tanque y en realidad la muchacha está diciendo adiós… ¡para enrolarse en el Estado Islámico! No hace falta decir que el impacto provocado por este engaño ha dado lugar a las lecturas más variadas. Unos lo interpretan en clave positiva, como una llamada de atención sobre algo que puede pasar en cualquier familia, por muy occidental que sea. Otros lo consideran un acto de frivolidad que banaliza, incluso exalta, la crueldad extrema del terrorismo. En cualquier caso, si algo podemos dar por cierto es que el vídeo de la protagonista de 50 sombras de Grey no será el último en el que aflore —como ficción o como documento, como montaje o como prueba— la fascinación creciente de los extremismos políticos en esta era de la imagen"

Add a comment
 

Κυριακή 29/03/2015

"Πιστεύω στη Ρωσία, πιστεύω στην ορθοδοξία της...Πιστεύω στο σώμα του Χριστού...Πιστεύω ότι η νέα έλευση θα συντελεστεί στη Ρωσία...Πιστεύω...-μπερδεύτηκε στο παραλήρημά του ο Σάτοφ. - Και στον Θεό; Στο Θεό;. - Θα...θα πιστέψω στο Θεό" [Ντοστογιέφκσυ, Οι Δαιμονισμένοι]

Add a comment
 

THE INSIDER: A Project Manager's Approach to the European Programmes 2014-2020

Written by Administrator Saturday, 28 March 2015 09:24

εκδότης CreateSpace Independent Publishing Platform
διάθεση www.amazon.com και www.amazon.co.uk/gp/gateway-eu

Add a comment
 

Σάββατο 28/03/2015

Η στρατηγική της «αράχνης», από τον ΓΑΠ στον Αλέξη Τσίπρα, του Γ. Καραμπελιά, 27/3/2015.

"Όπως πάντα συμβαίνει στην ιστορία, έπρεπε να έρθει μία «αντιμνημονιακή» κυβέρνηση για να μπορέσει να οργανώσει την αποδοχή του μνημονίου από τον ελληνικό λαό. Όπως το ’81 θα χρειαζόταν ο Ανδρέας Παπανδρέου για να γίνει αποδεκτή η παρουσία των Αμερικανών. Και ως προς αυτό, δεν είναι λίγα τα όσα κατάφερε η κυβέρνηση Τσίπρα μέσα σε δύο μήνες. Έθαψε το αίτημα για διαγραφή του χρέους, αποδέχτηκε τη συνέχεια των προηγούμενων προγραμμάτων, υπό τον όρο ότι θα εμφανιστούν ως καινοφανή, συμφωνεί στην εφαρμογή των ιδιωτικοποιήσεων με μερικές βελτιώσεις και θεωρεί το ζήτημα των γερμανικών αποζημιώσεων πρωτίστως «ηθικό» και όχι υλικό, όπως δήλωσε ο Τσίπρας στη Γερμανία, μόλις λίγες μέρες μετά την πανηγυρική συνεδρίαση της Βουλής που διακήρυσσε τα αντίθετα! Το κυριότερο όμως επίτευγμα δεν είναι η εγκατάλειψη του «κοστολογημένου» (!) προγράμματος της Θεσσαλονίκης των 11,5 δισ. ευρώ, που κατέληξε στο βοήθημα των 200 εκατομμυρίων, αλλά η συναίνεση, πραγματική, του ελληνικού λαού στην… αθέτηση όλων των προγραμματικών υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως πολύ εύστοχα έχει ειπωθεί, μάλλον ο ελληνικός λαός ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ για να μην κάνει αυτά που υποσχόταν και μάλλον –ορθώς– είδε τον Τσίπρα ως τον εκφραστή και τον εγγυητή αυτής της περιβόητης «κωλοτούμπας». Διότι ο ελληνικός λαός, πέντε χρόνια μετά την εφαρμογή των μνημονίων, κουρασμένος και απογοητευμένος, ψήφισε μία αντιμνημονιακή κυβέρνηση και ότι βρέξει ας κατεβάσει. Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη επιτυχία του Τσίπρα. Ότι κατόρθωσε να μεταβληθεί στον εγγυητή της συνέχειας της πολιτείας και του συστήματος. Πριν από τις εκλογές, τονίζαμε –και αυτό πλέον έχει καταδειχθεί– πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει τίποτα απ’ όσα υποσχόταν, όχι για τίποτε άλλο, αλλά γιατί, στις συνθήκες που θα έπαιρνε τις εκλογές, αυτά θα ήταν απολύτως αδύνατο να εφαρμοστούν. Και εύστοχα είχαμε προβλέψει όσα ακολούθησαν. Φυγή κεφαλαίων και καταθέσεων από τις τράπεζες, κατάρρευση των εισπρακτικών μηχανισμών του κράτους και απόλυτη χρηματοδοτική ασφυξία. Προβλέπαμε, έτσι, πως, υπ’ αυτές τις συνθήκες, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα αντιμετώπιζε πολύ σύντομα μια αυξημένη λαϊκή κατακραυγή. Ως προς αυτό, είχαμε κάνει λάθος. Παρ’ όλα όσα έσπευσε να απεμπολήσει μέσα σε δύο μήνες η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπήρξε καμιά σοβαρή λαϊκή διαμαρτυρία. Μπορεί βέβαια να έπαψαν οι διαδηλώσεις στήριξης των πρώτων ημερών, όμως η κυβέρνηση και ο Τσίπρας προσωπικά απολαμβάνουν ακόμα πολύ υψηλή δημοτικότητα. Και είναι προφανές γιατί. Διότι οι Έλληνες βρίσκονται μπροστά σε ένα απόλυτο αδιέξοδο, όχι μόνο οικονομικό και γεωπολιτικό αλλά και πολιτικό: Από τη μια, οι χρεοκοπημένοι Βενιζέλος και Σαμαράς, στους οποίους οι Έλληνες δεν καταλογίζουν τόσο αυτά που δεν έκαναν αλλά τις αιτίες που δεν τα έκαναν, το ότι, δηλαδή, ανήκαν σε ένα διεφθαρμένο και ελεγχόμενο από τους Γερμανούς εκβιαστές τους κομματικό σύστημα. Από την άλλη πλευρά, βρίσκεται το ΚΚΕ, η Χ.Α. και η εσωκομματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τη «Ζωή», οι οποίοι προτείνουν ως «διέξοδο» την ολοκληρωτική καταστροφή μέσω μίας εξόδου από το ευρώ στις χειρότερες δυνατές συνθήκες. Έτσι λοιπόν, ο «ρεαλιστής» Τσίπρας κατέστη για όλους –και για τον συγγραφέα αυτού του άρθρου(!)– αναπόφευκτος"

Κάνει κωλοτούμπες το Βερολίνο;, του Νίκου Μελέτη, ethnos.gr 26/3/2015

Σε πείσμα όμως των όσων γράφονται, τη συνάντηση του Βερολίνου, που θα σηματοδοτούσε την οικειοθελή στροφή της Αθήνας στον ρεαλισμό, την είχε ανάγκη για πολιτικούς λόγους περισσότερο από όλους η κ. Μέρκελ...

Τα τελευταία χρόνια η Γερμανίδα καγκελάριος και η κυβέρνησή της βλέπουν μόλις βγαίνουν από τα Eurogroup, όπου οι συσχετισμοί είναι 18 προς έναν, να είναι όλοι απέναντι και να κατηγορούν τη Γερμανία ότι επιβάλλει τη λιτότητα στην Ελλάδα. Μια μάχη της μικρής Ελλάδας εναντίον μιας Γερμανίας, που ως Δ΄ Ράιχ εξοντώνει την Ευρώπη... Και οι άλλοι δεκαεπτά σφυρίζουν αδιάφορα. Και έτσι δεν θα δει κανείς τη φωτογραφία του Ολλανδού πρωθυπουργού ή του Φινλανδού υπουργού Οικονομικών με τη στολή των ναζί σε αφίσες στους ελληνικούς δρόμους... Αυτό ήθελε να αλλάξει η κ. Μέρκελ και έπαιξε πολύ σωστά το χαρτί της ήπιας «μητερούλας» της Ευρώπης, με ανοικτές αγκάλες ακόμη και για τον «άσωτο υιό».

Η παρουσία της δίπλα στον Ελληνα πρωθυπουργό, τον πρώτο πρωθυπουργό (κανονικής) Αριστεράς, δυο φορές μάλιστα σε τέσσερις ημέρες, βοήθησε τον ίδιο να ρετουσάρει το διεθνές προφίλ του. Δεν είναι και λίγο να στέκεσαι δίπλα στην ισχυρότερη γυναίκα του κόσμου. Να συνομιλείς και να θαυμάζεις μαζί της τη θέα από τις τζαμαρίες της καγκελαρίας.

Ετσι «καθάρισε» η εικόνα της κ. Μέρκελ που πια κανένας συριζαίος ή ΑΝΕΛίτης δεν δικαιούται να της προσθέτει μικρό μαύρο μουστάκι. Στην επόμενη επίσκεψή της μπορεί να οργανωθεί και ένα πάρτι- έκπληξη με λαϊκούς χορούς σαν το χθεσινό. Ολα πήγαν καλά στο Βερολίνο, βελτιώθηκε το κλίμα... Απλώς για όσους πιστεύουν ότι έγινε κωλοτούμπα, αυτή δεν έγινε από τη Γερμανία.

Φάνηκε εξάλλου και από την έκβαση του χθεσινού Euroworking group...

Postmodern fertility preferences: From changing value orientation to new behaviour, by Dirk J. van de Kaa, Working Papers in Demography, 74/1998

"Overview of demographic sequences in the Second Demographic Transition

(based on observations covering the period 1965-1995)

1. Decline in TFR due to reduction in fertility at higher ages: decline higher order birth rates

2. Avoidance of pre-marital pregnancies and ‘forced’ marriages

3. Notwithstanding that, the mean age at first marriage continues to decline for a while

4. Postponement of childbearing within marriage, fertility among young women declines, lower order birth rates decline, this

accentuates decline in period TFR

5. Increase in judicial separation and divorce (when allowed)

6. Postponement of marriage largely replaced by pre-marital cohabitation, increase in age at first marriage

7. Cohabitation becomes more popular, marriage postponed until bride is pregnant, increase in premarital births, increase in mean

age at first birth

8. Legislation permitting sterilization and abortion further reduce unwanted fertility: fertility at border ages of childbearing declines

further

9. Cohabitation gains further support, is frequently also preferred by the widowed and the divorced

10. Cohabitation increasingly seen as alternative to marriage, extra-marital fertility increases

11. TFR’s tend to stabilize at low levels"

12. TFR’s increase slightly where women who postponed births start their fertility careers; increase of lower order birth rates at

higher ages of childbearing

13. Not all postponed births can be born in years of childbearing remaining

14. ‘Voluntary’ childlessness becomes increasingly significant

15. Cohort fertility appears to stabilize below replacement level

Mikhail Klupt, WILL THE SECOND DEMOGRAPHIC TRANSITION THEORY WORK IN THE AGE OF MULTIPLE MODERNITIES?

"The notion of multiple modernity “denotes a certain view of the contemporary world… that goes against the views long prevalent in scholarly and general discourse” (Eisenstadt, 2000:1). In particular, it goes against the idea that “cultural program of modernity as it developed in modern Europe and the basic institutional constellations that emerged there would ultimately take over in all modernizing and modern societies; with the expansions of modernity, they would prevail throughout the world”. 

 
Add a comment
 

Όταν η Δημόσια Διοίκηση…..του Μαν. Βαρδή

News - Μ. Βαρδής

Last Updated on Sunday, 22 March 2015 18:30 Written by Administrator Sunday, 22 March 2015 18:27

 

Όταν η Δημόσια Διοίκηση και η μεταρρύθμισή της περιορίζονται, τελικά, στην επαναπρόσληψη των απολυμένων και στην αποκατάσταση των διαθεσίμων- όσο δίκαια και αν είναι αυτά τα αιτήματα, τότε δημιουργούνται οι προϋποθέσεις του λεγόμενου «σκανδάλου Κατρούγκαλου». Δίνεται η ευκαιρία στον «απέναντι» να σε πολεμήσει στο πεδίο που γνωρίζει χρόνια τώρα, και στο οποίο υπερτερεί. Πολύ περισσότερο, σε ένα κλίμα γενικότερης (και εδραιωμένης) εχθρότητας προς τους δημοσίους υπαλλήλους αλλά και σε μία κοινωνία υποκριτικής ευαισθησίας. Τα υλικά υπάρχουν.

Τα πράγματα ίσως να ήταν διαφορετικά, εάν υπήρχε στον ορίζοντα κάποια «δρομολόγηση» ευρύτερων και ουσιαστικών μεταρρυθμίσεων ή εάν απλά και μόνο λειτουργούσε η διοικητική μηχανή. Καλά για «κάθαρση» έχω πάψει να μιλώ πλέον. Όταν δεν υπάρχουν αυτά, τότε η συζήτηση θα περιστρέφεται γύρω από τα νομικά γραφεία, τους πελάτες και τις αμοιβές. Και έτσι το βαθύ «σύστημα» σε κρατά στο χέρι. Ακόμα και εάν υποχωρήσει αυτή η επίθεση, ακόμα και αν αποκαλυφθεί πλαστή, και πάλι έχεις χάσει το παιχνίδι.

Στην τελική των αναλύσεων, δεν είναι σοβαρό επιχείρημα ότι στα πλαίσια του αντι- μνημονιακού αγώνα, κάποιος αναλαμβάνει νομικές υποθέσεις απολυμένων από το δημόσιο και επιλέγεται (απ’ αυτόν, γι’ αυτόν, δεν ξέρω!) το συγκεκριμένο Υπουργείο για να ολοκληρωθεί αυτή η αντι- μνημονιακή μάχη (έστω και χωρίς εργολαβικά)..

Add a comment
 

Who's Online

We have 185 guests online

Statistics

Members : 31
Content : 362
Web Links : 17
Content View Hits : 391769

DemocracyCrisis Social Media

SocialTwist Tell-a-Friend

france24

Hurriyet Dailynews

Reuters-Photographers

  • Jesus in Philadelphia
    For nearly every day the last eight months, Michael Grant has dressed as Jesus Christ, and walked the streets of Philadelphia to share the Christian...
  • Boom and bust in Parachute
    Founded in the 1900s, former oil town Parachute, Colorado, was the site of one of the most devastating and quickest busts ever seen.
  • The Venice of Egypt
    I'd heard a lot about El Max -- the "Venice of Egypt" -- where hundreds of boats dart through the canal. I'd seen pictures of...

Βιβλιοθήκη Herrk

  • Καστοριάδης – Κονδύλης
    Απ’ όσο ξέρω, στη βιβλιογραφία δεν έχει γίνει ακόμα κάποια σύγκριση. Παρακάτω δεν δίνονται απαντήσεις αλλά τίθενται κάποια προκαταρκτικά ερωτήματα:...
  • Οι Ευθυγραμμιζόμενοι
    Brecht: Οι Ευθυγραμμιζόμενοι (μτφρ. Δ. Τζωρτζόπουλος) Για να μη χάσει το ψωμί του Σε καιρούς αυξανόμενης καταπίεσης Αποφασίζει κάποιος, να...
  • Η κρίση αλλάζει την εικόνα της Αθήνας
    Η κρίση αλλάζει και τους δημόσιους χώρους της Αθήνας. Τις αλλαγές καταγράφει το ιστολόγιο «Η Αθήνα πίσω απ’ τη βιτρίνα». Αποσπάσματα: «Οι...

DemocracyCrisis© All Rights Reserved