|
Μυστικά και ψέματα, του Γιάννη Τριάντη, Ελευθεροτυπία, 26/7/2010.
"Οταν άρχιζε να ρετάρει η μηχανή του παγκόσμιου καπιταλισμού, όλο και κάποιος πόλεμος αποκαθιστούσε την εύρυθμη λειτουργία της...
Τώρα, δυσκόλεψαν τα πράγματα: τα Βαλκάνια κάπως ησύχασαν, ελληνοτουρκική σύρραξη δεν προβλέπεται (αφού η Τουρκία εξασφάλισε τα κεκτημένα της στην Κύπρο και, διά της ελληνοτουρκικής... φιλίας, πάτησε πόδι στο Αιγαίο), το Ιράν αποδείχτηκε σκληρό καρύδι, η Αφρική προσφέρεται για τοπικές συγκρούσεις και η Λατινική Αμερική δεν είναι πια πεδίο βολής για δικτατορίες και ωμές παρεμβάσεις, παρ' ότι οι εντάσεις δεν λείπουν (Βενεζουέλα - Κολομβία)... Τι να σου κάνει, λοιπόν, ένα Αφγανιστάν. Δεν μπορεί να λιπάνει αποτελεσματικά τη μηχανή. Κάτι πρέπει να βρεθεί. Ισως εκείνη η απελπισμένη, μοναχική, η Βόρεια Κορέα, να είναι μία λύση. Και αργότερα το ξεροκέφαλο Ιράν. Βέβαια, τα πυρηνικά της Β. Κορέας -και η αποφασιστικότητα του αποσυνάγωγου- είναι πρόβλημα. Αλλά για όλα υπάρχουν λύσεις. Τα προσχήματα και οι κατασκευασμένες απειλές ποτέ δεν έλειψαν από το ράφι του παγκόσμιου κυνισμού *** Οταν ο Γ. Παπανδρέου έταζε και του πουλιού το γάλα, λέγοντας ότι «λεφτά υπάρχουν», έλεγε ενσυνειδήτως ψέματα. Διότι ήξερε από τον Μάιο του 2009 ότι το έλλειμμα είχε ξεπεράσει το 10% και ότι η κατάσταση της χώρας ήταν στο κόκκινο. Η Κομισιόν και το Eurogroup είχαν ενημερωθεί εγκαίρως, όπως αποκαλύπτει στην «Καθημερινή» ο επικεφαλής των Ευρωπαίων ελεγκτών. Επομένως, γνώριζε άριστα όλα τα σχετικά στοιχεία ο κ. Παπανδρέου, αφού -όπως έλεγε προεκλογικά ο ίδιος, κομπάζοντας για τις διεθνείς επαφές του- είχε συναντηθεί και συζητήσει με όλους τους ιθύνοντες της Ενωσης. (...Καλύτερα από κάθε άλλον γνώριζε ο Καραμανλής ότι η κατάσταση είναι οικτρή. Γι' αυτό κατέφυγε στις εκλογές και έκανε το παν για να τις χάσει) *** CUT: Ευτυχώς να λες, υποβολέα, που υπάρχουν κείμενα από τα οποία μαθαίνεις ότι οι... καημένοι οι Εγγλέζοι αδίκως εγκαλούνται για υποστήριξη του Αττίλα και της Τουρκίας. Ασε που ήσαν έτοιμοι να εγκαταλείψουν τις βάσεις στην Κύπρο, αλλά -καλοί άνθρωποι όντες- έκαναν το χατήρι των Αμερικανών και έμειναν! Εργάζονται νυχθημερόν τα «ωραία πλυντήρια»..."
Το βιβλίο «Αnimal Spirits» δύο επιφανών αμερικανών οικονομολόγων και οι προβληματισμοί του Πρωθυπουργού. Τα «ζωώδη ένστικτα» της κρίσης και η Ελλάδα, του Γιώργου Τσιάρα, Το Βήμα, 25/7/2010.
Αφιλόξενη χώρα για μετανάστες και γηγενείς. Χιλιάδες εργαζόμενοι εγκαταλείπουν τη Γερμανία ελλείψει επαγγελματικών ευκαιριών, Το Βήμα, 25/7/2010.
Μετεξεταστέος στο ΔΝΤ. «Το πώς θα πετύχουμε τη μείωση των ελλειμμάτων αποτελεί αποκλειστικά δική μας ευθύνη και όχι του ΔΝΤ». Βίκτορ Ορμπαν, πρωθυπουργός Ουγγαρίας, του ΝΙΚΟΛΑ ΖΗΡΓΑΝΟΥ, Ελευθεροτυπία, 25/7/2010.
Ενός Κοσόβου μύρια έπονται, του Νικόλα Ζηργάνου, Ελευθεροτυπία, 25/7/2010.
Ενα, δύο, τρία... πολλά «Κόσοβα» αποσταθεροποιούν τον κόσμο, Πουλίδου Χ., Η Αυγή, 25/7/2010.
Περιμένοντας το τέλος του κόσμου. Οι «preppers» εδώ και χρόνια γεμίζουν τα υπόγειά τους με προμήθειες, Τα Νέα, 24/7/2010.
"Στο υπόγειο των Χάρισον νομίζεις ότι ο χρόνος πάγωσε στην εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Στοιβάζουν τις ελπίδες τους σε ράφια με κονσέρβες και αποξηραμένες τροφές. Μαζεύουν προμήθειες με ζήλο που μπορεί να εκληφθεί ως εμμονή. Προετοιμάζονται λες και περιμένουν το τέλος του κόσμου".
Αλλαγές εκ βάθρων στη Βρετανία από τον Τζέιμς Κάμερον, The New York Times-Η Καθημερινή, 25/7/2010.
Συγκεκριμένες κρίσεις, αφηρημένες αναλύσεις, του Κώστα Λαπαβίτσα, Η Αυγή, 25/7/2010.
"Τι επιδιώκουν οι συγγραφείς με το πολύπλοκο και λανθασμένο αυτό επιχείρημα; Πρώτον να προκαταλάβουν τις ευθύνες του ευρώ για την κρίση. Δεύτερον να τονίσουν την υποτιθέμενη ισχύ του ελληνικού κεφαλαίου και άρα να μην τους κολλήσει η ρετσινιά του "η Ελλάδα πάνω από όλα". Και καταλήγουν να προτείνουν την αναδιανομή ως λύση στο καυτό πρόβλημα χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας! Πώς να μην πιστεύει μετά η κοινωνία ότι η αριστερά δεν έχει τίποτε να πει για τη συγκεκριμένη κρίση; Η πραγματικότητα είναι ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με δομική κρίση της Ευρωζώνης που πηγάζει από την απώλεια ανταγωνιστικότητας των περιφερειακών χωρών, η οποία με την σειρά της οφείλεται στην τεράστια πίεση επί των εργατών του κέντρου. Η κρίση αντανακλά τον εκμεταλλευτικό χαρακτήρα της νομισματικής ένωσης και την αντίθεση κέντρου-περιφέρειας στην Ευρώπη. Το αίτημα της παύσης πληρωμών και εξόδου από το ευρώ καταδεικνύει τον ρόλο της Ευρωζώνης, ενώ αναγνωρίζει ευθέως τις νομισματικές και δημοσιονομικές πλευρές της κρίσης".
Τουρκική επιχείρηση τριών κινήσεων σε Αν. Μεσόγειο. Το «Πίρι Ρέις», το «Τσεσμέ» και τα ενεργειακά κοιτάσματα στην περιοχή, του Σταύρου Λυγερού, Η Καθημερινή, 25/7/2010.
Η ΔIEΘNHΣ AΓOPA. Οι Γερμανοί «μας ευχαριστούν» επειδή πλούτισε η οικονομία τους!, της Ζέζας Ζήκου, Η Καθημερινή, 25/7/2010.
"H Ευρώπη βυθίζεται στη δίνη της δημοσιονομικής κρίσης, αλλά το Βερολίνο είναι ο μεγαλύτερος κερδισμένος σύμφωνα με τον γερμανικό Τύπο: Το ευρώ σημαίνει ισχυρότερες εξαγωγές, ενώ η αβεβαιότητα για τα ομόλογα της υπόλοιπης Ευρωζώνης σταματάει στα γερμανικά σύνορα, χαμηλώνοντας το κόστος του κρατικού δανεισμού. Η Γηραιά Ηπειρος σείεται, σημειώνει το γερμανικό Der Spiegel σε ανάλυσή του, αλλά η Γερμανία είναι ο μεγάλος κερδισμένος της κρίσης. To περιοδικό βλέπει ένα «σαφές μήνυμα των αγορών». Kαι το μήνυμα αφορά πολλούς τομείς της γερμανικής οικονομίας: ο κεντρικότερος πυλώνας της, οι εξαγωγές, επωφελείται από το φθηνότερο ευρώ, ενώ οι ξένοι επενδυτές «ρίχνουν» περισσότερα χρήματα στη Γερμανία. Ναι μεν μεγάλο μέρος (περίπου 60%) των γερμανικών εξαγωγών καταλήγει εντός της Ευρωζώνης -άρα εδώ η τιμή του ευρώ είναι αδιάφορη-, αλλά οι εξαγωγές σε Ασία και ΗΠΑ συνεισφέρουν σημαντικά στην οικονομία. Το δε «καλό όνομα» της Γερμανίας στις αγορές ομολόγων, που «φέγγει λαμπρότερο» σε μία εποχή που η πιστοληπτική ικανότητα των ευρωπαϊκών κρατών υποβαθμίζεται από τους οίκους αξιολόγησης, σημαίνει χαμηλότερους τόκους για τα δάνεια που συνάπτει η κεντρική κυβέρνηση. Το γερμανικό Bund, που αποτελεί μέτρο σύγκρισης για τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά ομόλογα, αποτελεί σταθερά «απάνεμο λιμάνι». Και επειδή η αξιοπιστία ανταμείβεται, τα χαμηλότερα επιτόκια εκτιμάται ότι εξοικονομούν περίπου 20 δισ. ευρώ ετησίως στο Βερολίνο. Aυτό με τη σειρά του συνεπάγεται και καλύτερους όρους για τα δάνεια εταιρειών και ιδιωτών. Οι τόκοι των δανείων δεκαετούς και πλέον διάρκειας, σύμφωνα με το ινστιτούτο Ιnterhyp, έχουν φτάσει στα χαμηλότερα επίπεδα της μεταπολεμικής εποχής. Αρα ναι, καταλήγει το Spiegel, το Χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης δικαιολογημένα δεν ακολουθεί χαμηλότερα τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς δείκτες". (σχόλιο: τσ,τσ,τσ....και το πελατειακό κράτος της Ελλάδας, πού είναι στην ανάλυση σας;;)
Το ψυχογράφημα των μελών της «Σέχτας». Η απόρρητη έκθεση που συνέταξε τον Ιούλιο του 2009 η Αντιτρομοκρατική σε συνεργασία με ξένες υπηρεσίες Ασφαλείας, του Γιάννη Σουλιώτη, Η Καθημερινή, 25/7/2010.
Μπαίνει τάξη στο «ψηφιακό χάος» του Δημοσίου, του Βαγγέλη Μανδραβέλη, Η Καθημερινή, 25/7/2010.
Οι «καταληψίες» της χώρας των Μάγια. Βαρώνοι ναρκωτικών και κτηνοτρόφοι καταστρέφουν τροπικό δάσος στη Γουατεμάλα, The New York Times-Η Καθημερινή, 25/7/2010.
ΒΙΖΥΗΝΟΣ (via ΑΥΓΗ)
Με αφορμή τον «Μοσκώβ-Σελήμ», της Ελπίδας Ρήκου, Η Αυγή, 25/7/2010.
Η αποκάλυψη της πραγματικότητας, στα διηγήματα του Βιζυηνού, του Δημήτρη Πολυχρονάκη, Η Αυγή, 25/7/2010.
Η «ιδιοφυία», για τον επιστήμονα Βιζυηνό, του Νίκου Μαυρέλου, Η Αυγή, 25/7/2010.
Η κρίση του Βιζυηνού, του Δημήτρη Δημηρούλη, Η Αυγή, 25/7/2010.
|
