|
Αγαπητοί αναγνώστες και αγαπητές αναγνώστριες[1]
Με το 5ο τεύχος που μόλις έφτασε στο προσωπικό σας mailboxκαι είναι το τελευταίο του 2008 συμπληρώνουμε ένα χρόνο από τη στιγμή που ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια. Από την πρώτη στιγμή η στόχευσή μας ήταν διπλή: αφενός, να δώσουμε βήμα σε ανθρώπους που παράγουν ιδέες, πολιτικές ή άποψη, αλλά και αφετέρου, αυτή τη γνώση να τη διασπείρουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους που μπορεί να ενδιαφέρονται και που δεν αρκούνται στη δημοσιογραφική πληροφόρηση, αλλά και που πιθανώς, δεν έχουν το χρόνο ή τους πόρους να διαθέσουν σε αυστηρότερες ακαδημαϊκές προσεγγίσεις. Αν πετύχαμε ή όχι αυτό είναι θέμα διαρκούς επανεξέτασης και οπωσδήποτε και διαρκούς βελτίωσης.
Στο 5ο τεύχος επιχειρήσαμε ένα αφιέρωμα στα Βαλκάνια. Θα έλεγε κανείς ότι αυτή η προσπάθεια να «ακουμπήσουμε» στα σημερινά Βαλκάνια μας έφερε κοντά στα σημερινά προβλήματα και στους τελευταίους εθνικισμούς «παλαιάς κοπής». Στα Δυτικά Βαλκάνια, η Σερβία και η Αλβανία δεν έχουν λύσει ακόμα το εθνικό τους ζήτημα αλλά και οι δύο είναι σε Ευρωπαϊκή πορεία. Διαμάχες και ιδέες που έρχονται από το παρελθόν και αντιμετωπίζουν(;) αμήχανα το μέλλον. Αλλά τα Βαλκάνια δεν είναι μόνο χάρτης παλαιών ερίδων είναι και πεδίο νέων πολιτικών, και μάλιστα Ενωσιακών, από την τοπική αυτοδιοίκηση μέχρι τις μεταφορές.
Πιο αναλυτικά, στο άρθρο του για τον Αλβανικό διαφωτισμό ο κος Μανώλης Βαρδής ψηλαφεί τις πνευματικές διεργασίες που καθόρισαν την αλβανική ταυτότητα και από τις οποίες προήλθε ο αλβανικός εθνικισμός.
Η κα Ελένη Βώσσου αποτυπώνει το πολιτικό παίγνιο γύρω από την ένταξη της Σερβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο και η τύχη του Κοσόβου από τη μια μεριά και οι εσωτερικές αντινομίες του σερβικού καθεστώτος από την άλλη, συνιστούν την ορατή-θεσμική πλευρά μιας διελκυστίνδας σχέσεων ανάμεσα στην ιστορία και στο μέλλον.
Στο κείμενό του για την Αλβανική μειονότητα του Presevo, ο κος BledarFetaμας ξαναθυμίζει μια διαμάχη μακριά από τα φώτα των media, μια διαμάχη με το ίδιο παλιό περιτύλιγμα αλλά και ίσως μια ελπίδα μιας άλλης κατάληξης. «Οι Αλβανοί του Presevo» , γράφει ο BledarFeta, «βλέπουν το μέλλον τους μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέσα από αυτή τη διαδικασία τα σύνορα χάνουν την κλασική τους έννοια - μέσα στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων, ιδεών και αγαθών προδιαγράφεται ένα μέλλον ευημερίας και ειρήνης για όλους τους κατοίκους της περιοχής»
Ο κος Αντώνης Καρβούνης στο κείμενό του αναφέρεται στη Διπλωματία πόλεων στα Βαλκάνια και ιδιαίτερα στο παράδειγμα της ένωσης των Φορέων Τοπικής Δημοκρατίας (ALDA).
Τέλος ο κος Παναγιώτης Ανδρεσάκης αναφέρεται στη γεωπολιτική διάσταση των μεταφορών στα Βαλκάνια, με ειδικό παράδειγμα το ρόλο των οδικών αξόνων (της Εγνατίας και του άξονα VIII). Από τη σύγκρουση στη συμπληρωματικότητα θα μπορούσε να είναι ένας άλλος τίτλος του άρθρου αυτού.
Κι ο Αχιλλέας; Πως μπλέκεται ο παλαιός εκείνος στις σημερινές Βαλκανικές σκόνες; Σε ένα editorialταιριάζει μόνο η ίντριγκα και με αυτό το απόσπασμα από το κείμενο ελπίζω να σας ιντριγκάρω: «Ο ομηρικός άνθρωπος δε θέλει να έχει ήσυχη τη συνείδησή του, αλλά να απολαμβάνει την τιμή της δημόσιας εκτίμησης και η ισχυρότερη δύναμη που νιώθει μέσα του δεν είναι κάποιος ηθικός φόβος προς τους θεούς, αλλά ο σεβασμός στη δημόσια γνώμη, δηλαδή η αιδώς: ¨αιδέομαι Τρώας¨ λέει ο Έκτορας και βαδίζει προς το θάνατό του».
[1] Η γκραβούρα του εξώφυλλου είναι: JohnCary. "A New Map of Turkey in Europe, Divided into it's Provinces, From the Best Authorities.", όπως υπήρχε στο: http://www.philaprintshop.com/greece2.html
|
