Optimus Template

DEVIL IS IN THE DETAILS

(Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ)

Ευρωπαϊκή λύση για την παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα προβλέπει η συμφωνία Βερολίνου - Παρισιού, Η Καθημερινή 25/03/2010

Προς μια πρωτίστως ευρωπαική λύση φαίνεται να κατευθύνεται ο γαλλογερμανικός άξονας σε ό,τι αφορά στην παροχή οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα. Σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες, Βερολίνο και Παρίσι, αποφάσισαν την παροχή «έκτακτης» βοήθειας προς τη χώρα μας, η οποία θα προέρχεται κυρίως από χώρες - μέλη της Ευρωζώνης, οι οποίες θα δανείσουν την χώρα μας με τρέχοντα επιτόκια της αγοράς. Η βοήθεια θα παραχωρηθεί κατ'εξαίρεση, προκειμένου να ικανοποιηθεί το γερμανικό αίτημα, ενώ προς το παρόν παραμένει αδιευκρίνιστο αν και κατά πόσο θα συνδράμει και το ΔΝΤ.

Συμφωνία Σαρκοζί - Μέρκελ για βοήθεια στην Ελλάδα, Το Βήμα 25/03/2010

Συμφωνία Μέρκελ - Σαρκοζί για το σχέδιο στήριξης της Ελλάδας,Ελευθεροτυπία 25/03/2010

Όπως ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του Γάλλου προέδρου το μεγαλύτερο τμήμα του πακέτου θα καλυφθεί από δάνεια χωρών-μελών της Ευρωζώνης. Το σχέδιο στήριξης θα ενεργοποιηθεί μόνο σε περίπτωση ανάγκης και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Σύμφωνα με διπλωματική πηγή, το σχέδιο περιγράφει με ακρίβεια τις συνθήκες υπό τις οποίες θα παρέμβουν τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης.

Υπογράμμισε ότι δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα ενεργοποιηθεί και στην περίπτωση που άλλες χώρες βρεθούν στην ίδια θέση.

Σύμφωνα με άλλη πηγή,  οι λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν αργότερα σήμερα -και αφού έχει κλείσει το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. Η αξία του υπολογίζεται σε 22 δισ. ευρώ.

France, Germany Agree on IMF, EU Loans in Greece Aid Blueprint, by  James G. Neuger and Helene Fouquet, Bloomberg 25/03/2010

The contingency plan hammered out by the French president and German chancellor before a European Union summit today in Brussels calls for IMF funds in addition to bilateral loans to Greece. It provides a coordinating role for the EU, according to their aides who spoke to reporters on condition of anonymity because the agreement has yet to be approved.

France Backs German Plan on Greece Aid, by Andrea Thomas, Adam Cohen and Patrick McGroarty, The Wall Street Journal, 25/03/2010

Γράφουν σοφοί άντρες πολλοί, γράφουν τυπογράφοι ντόπιοι και ξένοι διαβασμένοι για την Ελλάδα -ένα πράμα μόνον με παρακίνησε κ᾿ εμένα να γράψω, ότι τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ. Το-λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, «να την φυλάμεν κι᾿ όλοι μαζί και να μην λέγη ούτε ο δυνατός «εγώ», ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγη ο καθείς «εγώ»; Όταν αγωνιστή μόνος-του και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκειάνουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε εις το «εμείς» κι᾿ όχι εις το εγώ. Και εις-το-εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκειάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί. Έγραψα γυμνή την αλήθεια, να ειδούνε όλοι οι Έλληνες ν᾿ αγωνίζωνται δια την πατρίδα τους, δια την θρησκεία τους, να ιδούνε και τα παιδιά μου και να λένε «Έχομεν αγώνες πατρικούς, έχομεν θυσίες», αν είναι αγώνες και θυσίες. Και να μπαίνουν σε φιλοτιμίαν και να εργάζωνται εις το καλό της πατρίδας τους, της θρησκείας τους και της κοινωνίας. Ότι θα είναι καλά δικά-τους. Όχι όμως να φαντάζωνται για τα κατορθώματα τα πατρικά, όχι να πορνεύουν την αρετή και να καταπατούν τον νόμον και να ᾿χουν την επιρροή για ικανότη.
Στρατηγού Μακρυγιάννη, Απομνημονεύματα από το http://users.uoa.gr/~nektar/history/tributes/makriyannis/index.htm

Μικρό αφιέρωμα: Η 25η Μαρτίου μέσα από κείμενα του Ελληνικού Τύπου

H 25η Mαρτίoυ στα χρόνια της Κατοχής,Γερμανοί και Iταλοί επιτίθενται στο πλήθος που ζητωκραυγάζει τη λευτεριά του, του Γ.Α Λεονταρίτη Η Καθημερινή 24/03/1996 (Στην ίδια έκδοση της Καθημερινής αφιέρωμα στην επέτειο και στη σελίδα 27)

Μακρυγιάννης: ο στρατηγός, ο πεζογράφος, του Χρήστου Γιανναρά, Η Καθημερινή 25/03/1997

Η πορεία των Βαλκανίων προς Εθνικά Κράτη, του Χαράλαμπου Παπασωτηρίου, σελίδα 11, Η Καθημερινή 25/03/1998

Διαφωτισμός, Ορθοδοξία, Εμπόριο οδήγησαν στο '21, του Πασχάλη Κιτρομηλίδη,  Η Καθημερινή, σελίδα 12, 25/03/1998

Το εθνικό αίμα των Βαλκανίων, της Χριστίνας Κουλούρη, Το Βήμα 24/03/2001

Ο ρόλος των Φαναριωτών στη δημιουργία του έθνους των Ελλήνων, του Δ.Γ Αποστολόπουλου, Το Βήμα 26/03/2000

Οι παράλληλοι βίοι της Γαλλικής και της Ελληνικής Επανάστασης, του Θ.Νικολαΐδη, Το Βήμα 26/03/2000

Εθνικές αναγνώσεις της Ιστορίας, της Μαίρης Παπαγιαννίδου, Το Βήμα 24/03/2001

Το '21 και ο καημός της Ρωμιοσύνης, της σύνταξης του περιοδικού Άρδην, Τεύχος 74. "Το ανολοκλήρωτο '21"

Κρίσιμες ώρες για την Ελλάδα και την Ευρώπη, της Ρίτσας Μασούρα, Η Καθημερινή 25/03/2010

Μερικά χρόνια μετά, η χώρα μοιάζει ακινητοποιημένη στο πουθενά. Καταχρεωμένη και εκλιπαρούσα. Φοβισμένη και κλαίουσα. Η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη –τυπική διατύπωση στη Συνθήκη της Λισσαβώνας– αποδεικνύεται ψευδεπίγραφη. Τη θέση της έχει καταλάβει η σχεδόν θεολογική προσήλωση στο Σύμφωνο Σταθερότητας, σε μια εποχή κατά την οποία το σύνολο του χρέους των ευρωπαϊκών χωρών έχει αυξηθεί τον τελευταίο χρόνο κατά 40%, ποσοστό εξωφρενικό για να στήνεται στον τοίχο μόνον η Ελλάδα. Ομως πληρώνουμε τα δικά μας λάθη κι αν υποθέσουμε ότι είμαστε κλαδί της Ε.Ε., ήδη νιώθουμε το πριόνι του Ευρωπαίου κηπουρού να μας πλησιάζει. Θα μας κλαδέψει; Είναι ζήτημα χρόνου να δούμε το αποτέλεσμα, αν και προφανώς βαδίζουμε προς ένα συνδυασμό διμερών συμφωνιών και ΔΝΤ.

Η ώρα της αλήθειας, του Κώστα Ιορδανίδη, Η Καθημερινή 25/03/2010

Τελικώς, όμως, μπορεί να αποκαλυφθεί ότι οι «κερδοσκόποι» ουδέποτε υπήρξαν. Ολα αυτά τα μάλλον «αισιόδοξα», υπό την προϋπόθεση ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα καταλήξει σήμερα σε απόφαση. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, βέβαια, παραμένει το ερώτημα, τι θα συμβεί στο εσωτερικό μέτωπο. Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση επέτυχε να υιοθετήσει αυστηρότατα μέτρα λιτότητος, αδιανόητα πριν από λίγους μήνες. Αλλά τα μέτρα οριοθετούν την αρχή και όχι το τέλος μίας πορείας περικοπών. Ο κ. Παπανδρέου κέρδισε νίκη περίλαμπρο τον περασμένο Οκτώβριο με το σύνθημα ότι «λεφτά υπάρχουν». Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με την άποψη ορισμένων, φαίνεται ότι εννοούσε τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων.

Συνάντηση Παπανδρέου - Μπαρόζο:Σπιθαμή προς σπιθαμή οι συνομιλίες στις Βρυξέλλες για το ελληνικό ζήτημα, Το Βήμα 25/03/2010

Θα αντέξει ο κοινωνικός ιστός τους κραδασμούς της λιτότητας;, του Σταύρου Γ.Καρβούνη, Το Βήμα 25/03/2010

Μια παράδοξη 25η Μαρτίου, του Ριχάρδου Σωμερίτη, Το Βήμα 25/03/2010

Η Ευρώπη πάνω από τη Γερμανία, Κύριο Άρθρο, Ελευθεροτυπία 24/03/2010

Ευρωπαϊκό «μπρα ντε φερ» για τη στήριξη της Ελλάδας, Ελευθεροτυπία 25/03/2010

Η "μπλόφα" της Αθήνας έγινε όπλο της Γερμανίας, Η Αυγή 24/03/2010

Europe Looks at the I.M.F. With Unease as Greece Struggles, by Steven Erlanger, The New York Times 24/03/2010

“The Greece situation is really severe, and Greece is asking both the I.M.F. and the E.U. to take a huge risk,” said Charles Calomiris, professor of finance at Columbia Business School. The break in interest rates it is seeking would represent “a subsidy of several billion euros for a couple of years, and that’s not a lot, just a postponement for breathing room” on the $150 billion it will need over two years — and that money must be repaid.

But for Greece to accomplish that, Mr. Calomiris said, would require a much larger cut in spending than what is currently contemplated: up to 25 percent over three years, unless Greece can make big advances to limit tax avoidance and corruption, and shrink the black economy.

To steady their own ships, Portugal, Spain and Italy will also have to endure considerable pain. “It will test all these countries,” he said. “What an irony that a pact designed to unite France and Germany is dividing them.”

Eurozone leaders lock horns over whether to rescue Greece's economy, by Ian Traynor, The Guardian 24/03/2010

Germany Asserts Clout to Impose Greek Aid Conditions, by James G. Neuger, Bloomberg 25/03/2010

“The German strategy for the next couple of months is very simple: provide just enough positive rhetoric that investors continue to purchase Greek bonds,” said Peter Zeihan, an analyst at Stratfor, a geopolitical risk consultancy in Austin, Texas. “On the flip side, they want to make sure via rhetoric that there’s just enough doubt that the markets demand a much higher spread than the Greeks are hoping for. The Germans want to make very sure that the Greeks are punished.”

Europe's Choice: Growth or Safety Net, by Marcus Walker or Alessandra Galloni, The Wall Street Journal 25/03/2010

While the euro zone as a whole addresses its economic malaise, there's also rising political tension over the diverging competitiveness within the region. German companies' efforts to cut labor costs in recent years have helped them to win a rising share of Europe's markets. But export prowess has come at a cost for German households, whose incomes have stagnated, hurting consumer demand in Europe's biggest national market.

EU Summit: Next Leg of the Greek Tragedy, by True North, Seeking Alpha 25/03/2010

Europe: Defiant in Berlin, by Ralph Atkins, Financial Times, 23/03/2010

Why Not Unravel The IMF Too While We're At It?, by Edward Hugh, eurowatch.blogspot.com 24/03/2010

German Chancellor Angela Merkel has won the crucial backing of France for her proposal for a joint International Monetary Fund and bilateral aid package from euro-zone countries should Greece need help, a German government official said Thursday.

"There is a text on which the Germany and France have agreed," said the official on the sidelines of the European Union summit.

Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, το πρώτο δάνειο…και άλλα μπερδέματα.

του Μανώλη Βαρδή || www.democracycrisis.com

(Αυτό είναι το πρώτο από μια σειρά μικρά κείμενα με αφορμή την 25η Μαρτίου)
 
Πολλοί κατηγορούν την Εκκλησία ότι κράτησε στάση «αντεθνική» στην Επανάσταση του 1821 και ότι η ύψωση στην Αγία Λαύρα του λαβάρου από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας ακόμη μεταγενέστερος μύθος.
Δεν θα διαφωνήσω με την ιστορική αμφισβήτηση τόσο των πράξεων όσο και του ρόλου του αρχιερέα στα επαναστατικά γεγονότα της εποχής. Όμως ποιο είναι ακριβώς το ζητούμενο σήμερα;
Θα θέσω δύο ζητήματα, για να καταλάβουμε πόσο απέχουμε από την πραγματικότητα της εποχής. Ο Κεφαλλονίτης κοσμοκαλόγερος Κοσμάς Φλαμιάτος (1786-1852), γνήσια λαϊκή φωνή της εποχής, θα στιγματίσει την εμπλοκή του Κλήρου στον επαναστατικό αγώνα (άρα υπήρχε σημαντική εμπλοκή), θεωρώντας αυτήν ως τέχνασμα της Αγγλίας με σκοπό τη διαπόμπευση της Εκκλησίας, η οποία παρουσιάζεται στα μάτια του λαού να «οπλοφορεί» και να συμμετέχει σε μία, αμφίβολης προέλευσης, μυστική Εταιρεία, την Φιλική Εταιρεία. Γι’ αυτόν όπως και για πολλούς άλλους η έξωθεν κινούμενη Ελληνική Επανάσταση «σπάει» τον εθναρχικό χώρο και «παίζει» το παιχνίδι των Μεγάλων Δυνάμεων. Δεν θα σχολιάσω αυτή την τάση, η οποία κάποτε απηχούσε ακραίες φιλορθόδοξες θέσεις και σήμερα- σε μία περίεργη αντιστροφή- γίνεται ιδεολογικό σκεύος μίας μετα- νεωτερικής ιστοριογραφίας, που στέκεται κριτικά απέναντι στους «αστικούς» επαναστατικούς εθνικισμούς των Βαλκανίων. Θα πω μόνο ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας.
Το δεύτερο ζήτημα έχει να κάνει με το Συνέδριο των Μεγάλων Δυνάμεων στη Βερόνα το 1822. Ένας από τους απεσταλμένους, που δεν έγιναν ποτέ δεκτοί από το Συνέδριο, ήταν και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Στους στόχους του ήταν και η απαραίτητη σύναψη δανείου, καθώς τα οικονομικά του αγώνα χειροτέρευαν μέρα με τη μέρα. Προσπάθησε μάλιστα να έλθει σε επαφή και με τον Πάπα της Ρώμης μέσω του καρδιναλίου Gonsalvi, χωρίς και πάλι να καταφέρει τίποτε. Το αξιοσημείωτο είναι ότι σύμφωνα με, ελεγχόμενη για την αξιοπιστία της, πληροφορία του συνοδού τους Jourdain, η οποία υπάρχει στα απομνημονεύματα του, οι απεσταλμένοι ήταν έτοιμοι να προσφέρουν στον Πάπα, υπό ορισμένους όρους, ένα από τα νησιά του Αιγαίου για να γίνει έδρα των Ιπποτών. Τελικά πραγματοποιήθηκε σύναψη δανείου στο Λονδίνο και όχι στη Βενετία, παρά τους φόβους του Παλαιών Πατρών Γερμανού ότι η ανάμιξη της Αγγλίας θα ενίσχυε τον Μαυροκορδάτο και θα διατάρασσε τις εσωτερικές ισορροπίες.
Η πολιτική δράση του Κλήρου στο πρόσωπο του Παλιών Πατρών Γερμανού είναι σαφής. Αυτήν κατηγορούσε η λαϊκή φιλορθόδοξη μερίδα και αυτή επιβεβαιώνει ότι η επανάσταση του 1821 δεν ήταν απλά και μόνο μία λαϊκή ή μία αστική επανάσταση.
Συμμετείχαν όλοι. Ο καθένας με τις αρετές και τις κακίες του. Με ανδραγαθήματα και συμβιβασμούς. Με υποχωρήσεις και εγωισμούς.
Το «συναμφότερον» υπήρχε πάντα στην Ελλάδα, ήταν η ίδια η Ελλάδα.

Βλέπε:
1. Τ. Σταματόπουλου, Ο Παλιών Πατρών Γερμανός χωρίς θρύλο, εκδόσεις Κάλβος, 1958
2. Απ. Βακαλόπουλου, Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τόμοι Ε’, Στ’, και Ζ’, Θεσσαλονίκη, 1980, 1982 και 1986.
3. Δ. Καμπούρογλου, Μελέτη περί του βίου και της δράσεως του Παλαιών Πατρών Γερμανού, στο περιοδικό ‘Αθηνά’ τόμος ΚΖ’ (1915) και ΚΗ’ (1916).
4. Γ. Δ. Μεταλληνού, «Κοσμάς Φλαμιάτος. Ένας μάρτυρας της ορθοδόξου παραδόσεως στο Ελληνικό Κράτος», ανάτυπο από τη Θεολογία, Αθήναι 1987.

Εγκλωβισμένοι στην πεπατημένη, tου Σταύρου Λυγερού, Η Καθημερινή 26/02/2010

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, όμως, παραμένει εγκλωβισμένη στην πεπατημένη, στο ίδιο αγκυλωμένο πλαίσιο. Γι’ αυτό εμφανίζεται ανίκανη να θέσει υπό έλεγχο τη δημοσιονομική κρίση και να οικοδομήσει ένα νέο υγιές μοντέλο. Με το επιχείρημα της υπαρκτής ανάγκης για άμεση απόδοση, λαμβάνει μέτρα που μειώνουν με γραμμικό τρόπο το εισόδημα κυρίως των μικρομεσαίων στρωμάτων. Η άνιση κατανομή των θυσιών, όμως, ακυρώνει το ηθικό υπόβαθρο της κυβερνητικής έκκλησης για συλλογική προσπάθεια εξόδου από την κρίση, παροξύνει τη λαϊκή δυσαρέσκεια και αυξάνει τις πιθανότητες κοινωνικής αναταραχής. Επιπλέον, συρρικνώνοντας κυρίως την ενεργό ζήτηση των λαϊκών στρωμάτων, τα μέτρα προκαλούν ύφεση και ως εκ τούτου τροφοδοτούν τη δημοσιονομική κρίση.

Οι αφανείς σπατάλες του κράτους, του Πάσχου Μανδραβέλη, Η Καθημερινή 26/02/2010

Είμεθα ολίγον Γερμανοί, Της Λ.Κέζα, Το Βήμα 26/02/2010

Η συμβολή της Γερμανίας στον σύγχρονο πολιτισμό είναι τόσο μεγάλη που δεν σβήνεται με μια μονοκονδυλιά, πάνω στον θυμό. Μια συμβολή που δεν αρκείται στις τέχνες: η άνεση ενός ζεύγους ΑDΙDΑS, η ασφάλεια μιας Μercedes, η αποφασιστικότητα των Οικολόγων Πράσινων, η δύναμη ενός Οτο Ρεχάγκελ, όλα αυτά είναι κομμάτια μιας κουλτούρας που μας αφορά. Με αυτή τη λογική είμεθα και ολίγον Γερμανοί. Με την ίδια λογική και για χίλιους δυο λόγους οι Γερμανοί είναι και ολίγον Ελληνες.

Οργανωμένη ανευθυνότητα ή αποτελεσματικό κράτος;, του Κώστα Τερζίδη,Το Βήμα 26/02/2010

Η Ευρωβουλή καλείται να διερευνήσει τις ρίζες της ελληνικής δημοσιονομικής κρίσης, Το Βήμα, 25/02/2010

Οι Ευρωπαίοι βγήκαν στους δρόμους, του Γιώργου Δελαστίκ, Έθνος 26/02/2010

Δεκάδες χιλιάδες ήταν οι διαδηλωτές που κατέκλυσαν τους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης και άλλων ελληνικών πόλεων προχθές. Δεκάδες χιλιάδες άλλοι είχαν προηγηθεί το βράδυ της Τρίτης στη Μαδρίτη, στη Βαρκελώνη, στη Βαλένθια και σε άλλες ισπανικές πόλεις: 70.000 στη Μαδρίτη, κάπου 50.000 στη Βαρκελώνη, άλλες 30.000 στη Βαλένθια - γύρω στις 200.000 άτομα στις πέντε μεγαλύτερες συγκεντρώσεις, κατά τα συνδικάτα. Στην Αθήνα η κεφαλή της πορείας είχε περάσει από το Σύνταγμα και το τέλος της βρισκόταν ακόμη μπροστά στη ΓΣΕΕ. Καθόλου συνηθισμένο κάτι τέτοιο σε εργατικές διαδηλώσεις.

Πέλεκυς, από τη στήλη Ριπές, Τα Νέα, 26/02/2010

Πιέζουν οι επιτηρητές για β' πακέτο τώρα, της Ελένης Κωσταρέλου , Ελευθεροτυπία 26/02/2010

Σαν το σπίτι της!, του Δημήτρη Χρήστου, Η Αυγή 24/02/2010

Ησυχία! Οι αγορές θέλουν κοινωνική ειρήνη... , του Άγγελου Τσέκερη, Η Αυγή 24/02/2010

Με εισοδηματικά κριτήρια θα χορηγείται η βασική σύνταξη, του Κώστα Κατίκου, Αδέσμευτος  24/02/2010

Το κοινό αίσθημα, Editorial Ελεύθερος Τύπος 26/02/2010

«Ξέφραγο αμπέλι» για Ζήμενς και Ιντρακόμ ο ΟΤΕ, από www.antinews.gr 25/02/2010

Συνέντευξη ΜΑΡΙΑ ΝΑΥΠΛΙΩΤΟΥ: «Χωρίς όρια ο άνθρωπος μπαίνει σε επικίνδυνα μονοπάτια», στη Μαρία-Ελένη Σπυροπούλου, CityPress 19/02/2010

Germany's Merkel: She's Got the Whole Euro in Her Hands, by Peter Coy, BusinessWeek, 17/02/2010

"In essence, by locking themselves into the euro, Germany's exporters have a currency that works very much in their favor. Greeks and Spaniards want German goods and don't have to pay in devalued drachmas and pesetas to get them. The euro provides German companies other advantages as well. Says Frank Asbeck, chief executive of Bonn-based SolarWorld, a major maker of solar products: "We do two-thirds of our business in euro land. The currency makes things easier—no hedging, it's transparent, the business formalities are the same."

If Germany still had its old currency, the deutsche mark would doubtless be stronger than it is now, crimping its competitiveness against other European states. So inside Europe, Germany is in effect working with a currency that is undervalued and thus supercompetitive".

Banks Bet Greece Defaults on Debt They Helped Hide, by By NELSON D. SCHWARTZ and ERIC DASH, The New York Times 24/02/2010

Concerns About Greek Bond Plan Rattle Markets, by Costas Paris, The Wall Street Journal 25/02/2010

Greece Woes Weigh on European Stocks, by Michele Matouk, The Wall Street Journal, 25/02/2010

Bernanke Says Fed Reviewing Goldman Swaps With Greece, by Craig Torres, Bloomberg 25/02/2010

Iceland delegation walks out on £2.3bn Icesave debt repayment talks, The Guardian, 26/02/2010

Exclusive: How Google’s Algorithm Rules the Web, by Steven Levy, Wired 22/02/2010

Peter Brookes cartoon, timesonline, 26/02/2010

Γιατί «γουστάρω» τον Γεώργιο Καραϊσκάκη!

του Μανώλη Βαρδή || www.democracycrisis.com

(3o κείμενο με αφορμή την 25η Μαρτίου)

Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης (1780περ.-1827) έχει εισχωρήσει βαθιά μέσα στην ελληνική λαϊκή ψυχή ως πρότυπο περηφάνιας, ανδρείας και εξέγερσης. Πολλές φορές θεωρείται το αρχέτυπο, πάνω στο οποίο διαμορφώνονται θρυλικές μορφές όπως ο Βελουχιώτης και ο Τσέ.
Εγώ δεν φθάνω ως τα εκεί.
Απλά, «γουστάρω» τον Καραϊσκάκη γιατί δεν ντρεπόταν να πει ότι είναι νόθος, «μούλος» (έλεγεν ότι η μάνα του έφαγε σαράντα χιλιάδες…έως να τον γεννήση..).
«Γουστάρω» τον Καραϊσκάκη γιατί δεν μάσαγε τα λόγια του και καταλαβαίνοντας τον ύποπτο ρόλο του Αλ. Μαυροκορδάτου, δεν δίσταζε να τον ξεμπροστιάζει. Όπως δεν δίστασε να τα βάλει με τον άγγλο ναύαρχο Κόχραν, ο οποίος ανυπομονούσε για την απελευθέρωση της Αθήνας, καθώς είχε αγοράσει στο Λονδίνο μεγάλο αριθμό ομολογιών του δημοσίου που είχαν υποτιμηθεί, και προσδοκούσε ανατίμηση κατόπιν μιας πολεμικής επιτυχίας (κατά Σιμόπουλο). Και όταν τον προκαλεί ο Καραϊσκάκης να βγει στην επίθεση, αυτός μπροστά σαν αρχηγός, λαμβάνει την χαρακτηριστική απάντηση: «Δεν ήλθα να χαθώ εις την Ελλάδα με τα σχέδια σας. Θα αποθάνω εις την Αγγλίαν» (κατά Κασομούλη).
«Γουστάρω» τον Καραϊσκάκη γιατί λόγω της μαγκιάς και του θάρρους του μπόρεσε, μόνος αυτός, να δρασκελίσει δύο αντίπαλες πολιτειακές αντιλήψεις: αυτήν του τοπικιστικού καπετανάτου και αυτήν του αρχιστράτηγου της επαναστατημένης Ελλάδας. Και αυτή την μετάλλαξη την πέτυχε πέρα από κάθε ηθική ή εθνική νομοτέλεια. Χρειάστηκε να υποστεί «δίκη» στα τέλη Μαρτίου 1824 από επιτροπή στρατιωτικού δικαστηρίου και να καταδικαστεί σε «έξωση» από κάθε αξίωμα ή λειτούργημα. Χρειάστηκε να παρακούσει τις εντολές της διοίκησης και να εκστρατεύσει και αυτός στην Πελοπόννησο για να καταστείλει την «ανταρσία» στα πλαίσια του εμφύλιου σπαραγμού. Η νομιμοποίηση του δεν έγινε για λόγους ηθικής ή ανδρείας, αλλά μέσα από αίμα, διαρπαγή και εθνικό όνειδος. Αυτός ο κυνηγημένος τώρα κυνηγούσε άλλους. Η απομυθοποίηση του ήρωα έφτασε σε τέτοια εσχατιά που έγινε νέα μυθοποίηση.
«Γουστάρω» τον Καραϊσκάκη γιατί ήταν φιλόδοξος εξ ανάγκης και εθίμου. Τα «καπάκια» του με τους Τουρκαλβανούς (οι συμφωνίες με μπέσα) πολλές φορές τον έστρεψαν να πολεμά Έλληνες (και δη Σουλιώτες) ή να υπόσχεται στους απεσταλμένους του Σουλτάνου ειρήνη και ασφάλεια στο καπετανάτο του. Δεν ήταν πονηρία. Δεν ήταν αντιπερισπασμός. Ήταν η ζώσα του σχέση με μία παράδοση που τον υπερέβαινε και έτρεφε την φιλοδοξία του (μόνος αυτός δεν είχε καπετανάτο από κούνια, καθότι νόθος). Αυτή η ορμή αργότερα θα γίνει εθνικός ηρωϊσμός.
«Γουστάρω» τον Καραϊσκάκη γιατί κυνηγούσε και κυνηγιόταν πάνω στα χιόνια των Αγράφων πάνω στο κρεβάτι λόγω της βαριάς αρρώστιας του (είχε φυματίωση). Γιατί είχε στρατηγικό μυαλό (που δεν είχαν νεώτεροι του…) και κατάλαβε ότι ο μόνος τρόπος να σώσει την Αθήνα δεν ήταν τόσο οι μάχες σ’ αυτήν όσο η επανάκτηση της ανατολικής Στερεάς Ελλάδας και η σταδιακή κάθοδος-περικύκλωση της Αθήνας. Και όταν πρωτύτερα ο Στορνάρης τον καλεί να μοιράσει δυνάμεις και να εκστρατεύσει  στη Λάρισα, αυτός απαντα: «Έχει και τουμπλέκια ο πούτζος μου (τουρκικά όργανα του ιππικού) έχει και τρουμπέταις (ελληνικά όργανα). Όποια θέλω θα μεταχειρισθώ!»
«Γουστάρω» τον Καραϊσκάκη για όλα αυτά που ποθώ να είμαι και δεν…δύναμαι!

Βλέπε:
1. K. Παπαγιώργη, Τα καπάκια, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 2003.
2. Διον. Τζάκη, Γεώργιος Καραϊσκάκης, Τα Νέα. Ιστορική Βιβλιοθήκη, Οι Ιδρυτές της Νεότερης Ελλάδας, 3 (όπου και εκτενέστερη βιβλιογραφία).

Εθνική έρευνα για τη διαφθορά στην Ελλάδα 2007-2009, από την Public Issue για τη Διεθνή Διαφάνεια - Ελλάς με πηγή την Καθημερινή 02/03/2010

Οικονομικός γολγοθάς, editorial, Ελεύθερος Τύπος, 03/03/2010

Παπανδρέου: «Σε κατάσταση πολέμου απέναντι στα σενάρια», Η Καθημερινή 03/03/2010

Στο τραπέζι η περικοπή του 14ου μισθού, Το Βήμα 03/03/2010

«Θυσίες, για εθνική επιβίωση», του Πάνου Σώκου, Ελευθεροτυπία 03/03/2010

Διαφωνεί η Ν.Δ. με το «πάγωμα» συντάξεων σε χαμηλοσυνταξιούχους, Η Ναυτεμπορική, 03/03/2010

Ρεσιτάλ κινδυνολογίας και εκβιασμών, Ο Ριζοσπάστης, 03/03/2010

"Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ με Όλι Ρεν πρωθυπουργό", του Κ.Ζαγάρα, Η Αυγή 02/03/2010

Η Ελλάδα, η Ευρώπη και οι άλλοι, του Αλέξη Παπαχελά, Η Καθημερινή 03/03/2010

Φυγή στην ανάπτυξη, του Mπάμπη Παπαδημητρίου, Η Καθημερινή 03/03/2010

Τα μάθατε τα νέα?, του Κοσμά Βίδου, Το Βήμα 03/03/2010

Τα απερίγραπτα χάλια της Δημόσιας Διοίκησης, του Στέλιου Σταυρίδη, Η Καθημερινή 03/03/2010

Έχουμε, λοιπόν, σήμερα έναν απίθανο, στυγνό και κοινωνικά άδικο εργοδότη -το κράτος- που επιπλέον πληρώνει με τα δικά μας λεφτά, εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, εγκαταλελειμμένους στη μοίρα τους, χωρίς εκπαίδευση, χωρίς καθοδήγηση, χωρίς ηθικό, χωρίς αποστολή και επομένως, χωρίς κανένα λόγο ύπαρξης.

Ο ανεκδιήγητος αυτός εργοδότης πληρώνει σε μισθούς 30 δισ. ευρώ τον χρόνο και δεν γνωρίζει, ποιοι τέλος πάντων είναι αυτοί που έχει στη δούλεψή του, αν προσέρχονται να εργαστούν, τι ακριβώς αντικείμενο έχουν και πόσα εισπράττουν. Με το τρικ των επιδομάτων, ο μισθός (εν κρυπτώ) τριπλασιάζεται ή και τετραπλασιάζεται. Το κράτος έχει γεμίσει με τεμπέληδες και αργόσχολους, για τους οποίους κανείς δεν διαμαρτύρεται. Ενώ η Ελλάδα βουλιάζει, ενώ θα έπρεπε όλοι να προτρέπουν όλους να εργαστούν σκληρά για την παραγωγή πλούτου, όλοι προτρέπουν όλους να απεργήσουν, να εκβιάσουν, να διαλύσουν. Των οικιών υμών εμπιπραμένων…

Thoughts on Greece's Fiscal Crisis: Aren't We Throwing Stones at Glass Houses?, Seeking Alpha, 03/03/2010

When I look at the Greece fiscal crisis I have to ask myself: Are any of us in any better fiscal shape? My conclusion is we are nothing but a bunch of hypocrites!

Britain Grapples With Debt of Greek Proportions, by Landon Thomas Jr, The New York Times 03/03/2010

Chile and Haiti: A look at earthquakes and politics, by Anne Applebaum, The Washington Post, 02/03/2010

To call Chile a "democracy" is another way of saying that Chile is a country whose political leaders have to take voters' concerns into account. Chile's earthquake response will have to reflect the same values as Chile's famed pension system (designed by the president-elect's brother, José Piñera), which is intended to ensure ordinary workers a decent retirement income. In the coming months, the state may not be able to help all of the poor who have suffered, but it cannot ignore all of them indefinitely, either.

Handbook suggests that deviations from 'normality' are disorders, by George Will, The Washington Post, 28/02/2010

Army Ebbs, and Power Realigns in Turkey, by SABRINA TAVERNISE, The New York Times, 01/03/2010

Human Culture, an Evolutionary Force,

by Nicholas Wade, The New York Times, 01/03/2010

La Grèce joue au yo-yo avec l'euro, par Jean-Pierre Robin, Le Figaro 02/03/2010

Grèce : l'hypothèse du sauvetage sans drame, Le Monde 02/03/2010

Γιατί είναι δύσκολο να είσαι «εκσυγχρονιστής» στην Ελλάδα ή μία ανάγνωση του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου.

(2o από τα κείμενα με αφορμή την 25η Μαρτίου)

του Μανώλη Βαρδή || www.democracycrisis.com

Ο φαναριώτης Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (1791-1865) αποτελεί μορφή σταθμό για τη νέα ελληνική ιστορία. Κατακριτέος για πολλά χρόνια από την μαρξιστική και την φιλορθόδοξη (αρχηγός γαρ του αγγλόφιλου κόμματος) παράδοση, κέρδισε «πόντους» καθυστερημένης υστεροφημίας από το κίνημα(;) των «εκσυγχρονιστών» του τέλους της δεκαετίας του 1990.
Βέβαια, οι τελευταίοι ξεχνούν ότι ο επιφανής άνδρας ήταν πλούσιος σε γνώσεις και γλώσσες, όμως φτωχός σε χρήματα και περιουσία. Επίσης ξεχνούν το έστω αμφιλεγόμενο πολιτικό του όραμα για μία Ελλάδα δούρειο ίππο της Αγγλίας στην επαπειλούμενη ρωσική διείσδυση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Είχε γεωπολιτικό όραμα, και όχι μόνο. Είχε επίσης και συνταγματικό ουτοπισμό, κάνοντας λόγο για «πεφωτισμένη δεσποτεία», συνταγματικές ελευθερίες και κατάργηση των συμβόλων της Φιλικής Εταιρείας. Αυτή του την πολιτειακή συνεισφορά την υπερεκτιμούν οι «εκσυγχρονιστές» και την μέμφονται οι «αντίπαλοι» τους.
Και οι δύο είναι λάθος. Το Act of Submission του 1825 ήταν κυρίως δική του πρωτοβουλία (αν και υπογράφηκε από πολλούς), δηλαδή το ψήφισμα με το οποίο ο ελληνικός λαός, μπροστά στον επελαύνοντα Ιμπραήμ, ανέθετε την εθνική του ανεξαρτησία και την πολιτική του ύπαρξη αποκλειστικά στην προστασία της Μεγάλης Βρετανίας. Εδώ το γεωπολιτικό όραμα «βάζει νερά». Όταν μάλιστα, εισερχόμενος στον ελλαδικό χώρο, δημιουργεί δίκτυα συνεργασίας πρώτα στα καπετανάτα της Δυτικής Ελλάδας και έπειτα στους προκρίτους και καπεταναίους της Ύδρας, καταλαβαίνουμε ότι «εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε».
Οι προσπάθειες του για την ίδρυση εθνικής Τράπεζας και για τη μεταφορά κεφαλαίων των ελλήνων της διασποράς στην φτωχή πατρίδα είναι από μόνες τους αξιέπαινες. Μόνο που αυτός ο πολιτικός άνδρας θα διαπιστώσει αυτό που αποτελεί κοινό τόπο σ’ αυτό τον δύσμοιρο τόπο: ότι η οικονομική και συνταγματική ανεξαρτησία δεν βαίνει παράλληλα με την εθνική κατοχύρωση και το λαϊκό αίσθημα. Και χωρίς αυτά τα δύο τελευταία δεν μπορείς να κυβερνήσεις, κατά συνέπεια οδηγείσαι σε τακτικές που εφαρμόζουν αυτοί που θεωρητικά πολεμάς.
Είχε λοιπόν δίκιο όταν τόνιζε στον Όθωνα ότι αυτό που είχε ανάγκη ο τόπος δεν ήταν αλυτρωτικές επιδιώξεις, αλλά πρόγραμμα εσωτερικής ανάπτυξης, εμπορίου, επικοινωνίας και παιδείας, και είχε άλλο τόσο δίκιο ο Όθωνας που γι’ αυτό τον είχε σε διαρκή δυσμένεια, οδηγώντας τον σε «περίεργες» συμφωνίες με τους Άγγλους πάτρωνες.
Βλέπε:
Xρ. Λούκου, Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, από τη σειρά Ιστορική Βιβλιοθήκη. Οι Ιδρυτές της Νεότερης Ελλάδας, Αθήνα 2010 (όπου και σχετική περαιτέρω βιβλιογραφία).

0+0=0% για τους συνταξιούχους!, του Χρήστου Μέγα, Ελευθεροτυπία, 01/03/2010

Λόγια, λόγια, λόγια, Editorial, Ελευθεροτυπία 01/03/2010

Μια διεθνής απάτη, του Γ.Παπαδόπουλου-Τετράδη, Ελευθεροτυπία 01/03/2010

Η νομισματική ένωση ως προαναγγελθέν έγκλημα, του Ηλία Ιωακείμογλου, Η Εποχή 28/02/2010

Ο φαύλος κύκλος, Editorial, Ελεύθερος Τύπος, 01/03/2010

«Έπεσαν» όλα μαζί..., του Παναγιώτη Παναγιώτου, Έθνος 28/02/2010

Για τα μάτια του Γιώργου!, του Γιώργου Δελαστίκ, Έθνος 28/02/2010

Δημοκρατία υπό επιτροπεία, του Θανάση τεγόπουλου, Ελευθεροτυπία 28/02/2010

Κρίσιμες διαπραγματεύσεις για το νέο πακέτο μέτρων, Η Ναυτεμπορική, 01/03/2010

Keynes και White: τότε και τώρα, του Ευκλείδη Τσακαλώτου, Η Αυγή 28/02/2010

Ντανιέλ Κοέν: "Μέγα λάθος η δημοσιονομική ισορροπία σε περίοδο κρίσης", του Ε.Τσερεζόλε Η Αυγή 28/02/2010

Γ. Δραγασάκης: Η ώρα της κοινωνίας και των εργαζομένων, Συνέντευξη στον Αν. Σεβαστό, Η Αυγή 28/02/2010

European Union Moves Toward a Bailout of Greece, by Landon Thomas Jr. and Stephen Castle, The New York Times, 28/02/2010

Financial Reform Endgame, by Paul Krugman, The New York Times 28/02/2010

Maybe Milton Was Right About the Euro, by Desmond Lachman, The American, 23/02/2010

"At the time of the euro’s launch in January 1999, Milton Friedman famously observed that the euro would not survive the first major European economic recession. The sovereign debt crisis presently engulfing Greece, Spain, and Portugal in the wake of the “Great Recession” would suggest that, in the end, Friedman will prove to have been right. It does not seem too early for U.S. policy makers to start pondering the serious international economic and geopolitical ramifications that would flow from any eventual breakup of the euro".

The Attack on Climate-Change Science: Why It's the O.J. Moment of the Twenty-First Century, by Bill Mckibben, The Nation, 25/02/2010

"The climate deniers come with a few built-in advantages. Thanks to Exxon Mobil and others with a vested interest in debunking climate-change research, their "think tanks" have plenty of money, none of which gets wasted doing actual research to disprove climate change. It's also useful for a movement to have its own TV network, Fox, though even more crucial to the denial movement are a few right-wing British tabloids that validate each new "scandal" and put it into media play".

High Noon in Turkey:The confrontation between Ankara and the army could prove catastrophic, The Times 01/03/2010

Germany and France dispute Lady Ashton's 'excessive' EU powers, by Ian Traynor, The Guardian 28/02/2010

No Lie! Your Facebook Profile Is the Real You,

by Bruce Bower, Science News and Wired, 26/02/2010

Το επίμαχο άρθρο του Focus, εδώ (στα γερμανικά).

Der Zorn des Petsalnikos, von Michael Martens, FAZ, 27/2/2010.

Die Deutschen werden gepiesackt, von Rainer Hank und Winand von Petersdorff, FAZ, 28/2/2010.

Ντίλερ πρώτης κατηγορίας, του Μιχάλη Μητσού, Τα Νέα 01/03/2010

"Η Γερμανία συμπεριφέρεται σαν τον έμπορο ναρκωτικών που πουλά τα προϊόντα του σε πελάτες από την Ελλάδα, την Ισπανία, την Πορτογαλία ή την Ιρλανδία, όλους τζάνκι της κατανάλωσης". 

Η Αρμενική Γενοκτονία - Originally published in the April 1999 issue of AGBU News. 

Συνεχίζουμε σήμερα το αφιέρωμα σε όψεις και πρόσωπα της Επανάστασης του 21. Μολονότι αυτό μπορεί να φαίνεται παράταιρο σε μια εποχή όπου τα βασικά ζητούμενα είναι άλλα –και στα οποία κάνουμε καθημερινή αναφορά- ωστόσο θεωρούμε ότι μπορεί να είναι αφετηρία: για μια εποικοδομητική ανατοποθέτηση του σημερινού εαυτού-ατομικού και συλλογικού- απέναντι στις ιστορικές απαρχές, την πορεία και τις αξίες που δημιούργησαν και υπηρέτησαν αυτή την πορεία μέχρι σήμερα.

(4ο κείμενο για την 25η Μαρτίου)

O «πολυπολιτισμικός Ρήγας». Μία ακόμη φαντασίωση.
Του Μανώλη Βαρδή || www.democracycrisis.com

“Ο Ρήγας προσδοκούσε ότι το μέλλον των λαών της Βαλκανικής και της Μικράς Ασίας θα θεμελιωνόταν σε μία νέα κοινωνική, ηθική και πολιτική τάξη κατά τις πλέον ρηξικέλευθες επαγγελίες της διανόησης του Διαφωτισμού. Αποτελεί κατά συνέπεια παρερμηνεία και αναχρονισμό να αποδίδονται στον Ρήγα προθέσεις σχετικά με την αναβίωση της βυζαντινής αυτοκρατορίας και να ανιχνεύονται επίπλαστα στοιχεία βυζαντινής ιδεολογίας στη σκέψη του” αναφέρει ο Π. Κιτρομηλίδης στον αφιερωματικό του τόμο για τον Ρήγα Φεραίο (σελ. 62). Λίγες σελίδες όμως πιο κάτω (σελ. 74) μπορεί εύκολα ο συγγραφέας να πει ότι “εκείνο που αναζητά ο Ρήγας είναι ο,τι έχει αποκληθεί στη σύγχρονη πολιτική θεωρία «πολυπολιτισμική ιδιότητα του πολίτη»”.
Πώς είναι άραγε δυνατό να θεωρείται αναχρονισμός και παρερμηνεία η διακρίβωση συνάφειας μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος, και όχι ανάλογα η από το μέλλον κίνηση προς το παρελθόν; Δηλαδή εμείς-ως νεώτεροι-μπορούμε να ξέρουμε τι ήταν ο Ρήγας (με τα σημερινά μας δεδομένα), περισσότερο και από το τι πραγματικά ήταν (με τα δεδομένα της εποχής και του πλαισίου της).
Ο περισσότερο μετριοπαθής (και εδώ η μετριοπάθεια είναι σοφία) Αριστόβουλος Μάνεσης (όπως παρατίθεται από τον ίδιο Π. Κιτρομηλίδη στο ανωτέρω έργο, σελ. 145) θα δει πίσω από τον Ρήγα Φεραίο την Αρχαία Ελλάδα, τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία με τους πολλούς της λαούς, που όμως είχε εξελληνιστεί, ακόμα ακόμα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ο «ιακωβίνος» Ρήγας, ο οποίος επηρεάστηκε στην πολιτειολογία του από το γαλλικό Σύνταγμα του 1795 (κυρίως), ονόμασε το πολίτευμα του «Ελληνική Δημοκρατία» (κατά το République Francaise) όχι μόνο γιατί η έννοια «Έλληνας-Ελληνική» ήταν κάποια αφηρημένη, εξισωτική πολιτισμική έννοια (όπως φαίνεται να υπονοεί ο Π. Κιτρομηλίδης), αλλά κυρίως γιατί ο αστικός εξελληνισμός της Ανατολικής Μεσογείου ήταν τόσο εδραίος που μπορούσε να αποτελέσει τον συνδετικό ιστό του ουτοπικού του οράματος.
Και εδώ είναι το λάθος κάποιων μελετητών. Το λάθος είναι στην αρχή. Οι ιακωβίνοι ως δογματικοί επαναστάτες ήθελαν να επεκτείνουν τη δράση τους σε όλη την Ευρώπη, με ιδεολογικό όχημα την «Γαλλική Δημοκρατία». Σ’ αυτήν είχαν θέσει όλοι οι Δημοκράτες της Ευρώπης. Σε ποιάν; Στην «Γαλλική Δημοκρατία». Ο επαναστατικός μεσσιανισμός κουβαλά από πίσω του έναν «πεινασμένο» εθνικισμό. Θα το αποδείξει περίτρανα η ιστορία όταν θα αντιταχθούν σ’ αυτόν τον μεσσιανισμό οι Ισπανοί αντάρτες και η γερμανική αστική τάξη.
Αυτή την πραγματικότητα δείχνει να αγνοεί ο Π. Κιτρομηλίδης. Και επειδή την παραβλέπει, βλέπει τον Ρήγα σαν κορύφωση μίας προεθνικής κατάστασης στο μεταίχμιο της προς τον αστικό εθνικισμό.
Ο Ρήγας είναι εντελώς μέσα στον αστικό-δημοκρατικό εκσυγχρονισμό. Μόνο που επειδή φέρει μία άλλη παράδοση, μία άλλη ιστορία, αυτό το σχήμα θα συγκεράσει τον ελληνισμό σαν συνδετικό αστικό εκσυγχρονιστή και το πολυεθνικό μόρφωμα μίας παραδοσιακής κοινωνίας.

Βλέπε:
1. Π. Κιτρομηλίδη, Ρήγας Βελεστινλής, Τα Νέα. Ιστορική Βιβλιοθήκη, Οι Ιδρυτές της Νεότερης Ελλάδας. 1, Αθήνα 2010.
2. Απ. Ε. Βακαλόπουλου, Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, Τόμος Δ΄, Θεσσαλονίκη 1973.
3. Ρήγας Βελεστινλής, Επτά Ημέρες Καθημερινή, 22/3/1998.

Προστασία της εθνικής οικονομίας - Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης, σχέδιο νόμου προς ψήφιση με τη διαδικασία του κατεπείγοντος.

Βαριά και ατελέσφορα…, του Χρήστου Θεοχαράτου, Αδέσμευτος Τύπος, 05/03/2010

"Και ναι μεν ο επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ κ. Κ. Μητσοτάκης, λίγες μόνο ώρες προτού ανακοινωθούν τα νέα κυβερνητικά μέτρα, ζήτησε από μεν τη Δεξιά να τα στηρίξει, από δε την Αριστερά να σεβαστεί τη δημοκρατική νομιμότητα, αλλά οι εκκλήσεις του θα πέσουν στο κενό, αφού πλέον ο λαός:

* Δεν υπακούει στα υποκριτικά κελεύσματα των Πολιτικών Αρχηγών και τους θεωρεί υπεύθυνους της σημερινής δυσπραγίας του…

* Αρνείται να σεβαστεί μια νομιμότητα, την οποία δεν σέβονται οι φορείς των Συντεταγμένων Εξουσιών – υπουργοί, κυβερνητικοί, βουλευτές και δικαστές…

* Εξοργίζεται να σηκώνει βάρη, όταν εκείνοι που τα δημιούργησαν παραμένουν στο απυρόβλητο… Και,

* Θεριεύει μέσα του η βούληση, να ξεπεράσει τους φορείς της εξουσίας και να πάρει ο ίδιος στα χέρια του την τύχη της φαμελιάς και της χώρας του!"

Η κρίση σαν μαμή, του Σταύρου Λυγερού, Η Καθημερινή 05/03/2010

Ο πρωθυπουργός και ο σωσίας του, του Γιώργου Κουβαρά, Ελεύθερος Τύπος 04/03/2010

Αναποτελεσματικά μέτρα και επιπόλαιοι χειρισμοί, της Βίκυς Σαμαρά, Απογευματινή 05/03/2010

Το κόστος της ψευδαίσθησης, του Γιάννη Πρετεντέρη, Τα Νέα 05/03/2010

Η γερμανική απουσία από την Ευρώπη, Mary Dejevsky, Το Βήμα 05/03/2010

Μια «νέα» Γερμανία, του Άγγελου Αθανασόπουλου, Το Βήμα 05/03/2010

Με στόχο την ανταγωνιστικότητα,«Πιθανό το "ψαλίδι" και στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα», εκτιμά ο Ολι Ρεν, Το Βήμα 04/03/2010

Αντιπαράθεση κυβέρνησης-ΝΔ για την αποτελεσματικότητα των μέτρων, Το Βήμα, 04/03/2010

Ανεργία και τζόγος, του Θανάση Καρτερού, Η Αυγή 04/03/2010

[Δρόμοι], του Ρούσσου Βρανά: «Σήμερα, η αυτοκρατορία των πολυεθνικών εκρήγνυται μπροστά στα μάτια μας κι ωστόσο οι περισσότεροι από εμάς θρηνούμε αντί να δημιουργήσουμε μια κοινωνία που θα αποκαταστήσει την αλληλεγγύη και το κοινό συμφέρον. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα καταρρέει κι ωστόσο οι άνθρωποι τρέχουν πρόθυμοι να πληρώσουν τους φόρους τους για να ξαναγεμίσουν τα ταμεία τα οποία άδειασαν οι κερδοσκόποι που κάθησαν στον σβέρκο των κρατών. Θα ακολουθήσουν άραγε οι πολίτες εκείνους που θέλουν να τους οδηγήσουν στο σφαγείο;», Tα Νέα, 3/3/2010.

Οι αντιδράσεις απέναντι στα μέτρα, Η Καθημερινή 04/03/2010

US Congress panel accuses Turkey of Armenian 'genocide', BBC 04/03/2010

ESCAPE FROM THE CITY: The historical and cultural richness of Armenia, by VERCİHAN ZİFLİOĞLU, Hurriyet Daily News, 04/03/2010

Greece Facing a Difficult Summer, by Chris Damas, Seeking Alpha 04/03/2010

US facing surge in rightwing extremists and militias, by Chris McGreal, The Guardian 04/03/2010

 

The US is facing a surge in anti-government extremist groups and armed militias, driven by deepening hostility on the right to Barack Obama, anger over the economy, and the increasing propagation of conspiracy theories by parts of the mass media such as Fox News.

The Southern Poverty Law Centre, the US's most prominent civil rights group focused on hate organisations, said in a report that extremist "patriot" groups "came roaring back to life" last year as their number jumped nearly 250% to more than 500 with deepening ties to conservative mainstream politics.

 

Turkey recalls Ambassador after US vote on Armenia 'genocide', by Giles Whittell, The Times, 05/03/2010 

"One of the worst massacres of the 20th-century came back to haunt international politics yesterday when a powerful Washington panel voted to call the murder of about 1.5 million Armenians in Turkey “genocide”.

After more than three hours of debate, the House Committee on Foreign Affairs narrowly approved a resolution calling on President Obama to “characterise the systematic and deliberate annihilation of 1.5 million Armenians as genocide”.

Pragmatism, politics and the festering wound of Armenian 'genocide', by Tony Halpin, The Times 05/03/2010

Wall Street's financial aftershocks, by Harold Meyerson, The Washington Post, 03/03/2010

Over the past two years, no group has received more government support, or has more rigidly opposed government regulation, than the banks. Compared to Wall Street, the health insurance and pharmaceutical industries are pushovers.